|
นายสมชายพาท่านพระครูกลับถึงวัดป่ามะม่วงเมื่อเวลาสิบเจ็ดนาฬิกาเศษ
ที่กุฏิของท่าน พระบัวเฮียวกำลังสอนวิธีเดินจงกรมและนั่งสมาธิให้กับคหบดี
และครอบครัว ตามที่ท่านได้มอบหมายหน้าที่ให้
เมื่อท่านเดินเข้ามา ภิกษุรูปหนึ่งกับฆราวาสห้าคนก็ทำความเคารพด้วยการกราบสามครั้ง
"เจริญพร โยมมาถึงนานแล้วหรือ" ท่านถามคหบดี
"ถึงสักบ่ายสองโมงเห็นจะได้
ก็ไปเสียเวลากับการหาซื้อชุดขาวน่ะครับหลวงพ่อ" คหบดีตอบ เขาอยู่ในชุดเสื้อคอกลมสีขาว
กางเกงขาก๊วยสีเดียวกัน ภรรยาและลูกชายอีกสามคนก็แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีขาวดูสะอาดหมดจด
|
"หลวงพ่อมาเหนื่อย ๆ นิมนต์พักสรงน้ำก่อนไม่ดีกว่าหรือคะ"
นางกิมเอ็งพูดขึ้น เมื่อเห็นท่านเดินมานั่งยังอาสนะ วันนี้หน้าตาเนื้อตัวหล่อนปราศจากทั้งเครื่องสำอางและเครื่องประดับ
จึงดูผิดไปจากวันวานราวกับเป็นคนละคน
"นิมนต์หลวงพ่อสร้งน้ำก่อนดีกว่าครับ" สามีนางกิมเอ็งเห็นพ้องกับภรรยา
"ไม่เป็นไรหรอกโยม เรื่องนั้นไม่สลักสำคัญอะไร อาตมาสรงน้ำตอนตีสองเกือบทุกวัน"
"แล้วหลวงตาไม่หนาวแย่หรือครับ หลวงตามีที่ทำน้ำอุ่นหรือเปล่า" ลูกชายคนเล็กของคหบดีถามขึ้น
"ไม่มีหรอกหนู หนาวก็ต้องทนเอา" ท่านตอบ
"แล้วหลวงตาหิวไหมครับ หลวงตาไม่ฉันข้าวเย็นไม่หิวแย่หรือ" เด็กหนุ่มถามอีกเพราะตัวเขาเริ่มจะหิว
เนื่องจากใกล้เวลาอาหารเย็นแล้ว
"ไม่หิวหรอกหนู หลวงตาชินแล้ว ถามอย่างนี้แปลว่าหนูหิวแล้วใช่ไหม"
ท่านถามอย่างรู้ใจ
"ใช่ครับ" เด็กหนุ่มตอบตามตรง
"หิวก็ต้องอดทนนะหนูนะ อดนทมาก ๆ แล้วมันก็จะชินไปเอง" พี่ชายอีกสองคนที่นั่งฟังอยู่ออกผิดหวัง
คิดว่าท่านจะอนุญาตให้รับประทานอาหารมื้อเย็นได้
 |
"หลวงตาครับ ขอทานวันนี้วันเดียวไม่ได้หรือครับ แล้วพรุ่งนี้พวกผมค่อยฝึกอกกัน"
คนตัวโตที่สุดต่อรอง "ก็ฝึกเสียวันนี้ไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเรามัวผัดเป็นพรุ่งนี้
มันก็พรุ่งนี้อยู่เรื่อย การทำความดีไม่ต้องผัดวันประกันพรุ่ง
นะหนูนะ" |
"หลวงตาครับ ทำไมการทำความดีต้องอดข้าวด้วยล่ะครับ"
อีกคนถามขึ้น
"เดี๋ยวก่อน หลวงตายังไม่รู้เลยว่าพวกหนูชื่ออะไรกันบ้าง ไหนบอกมาซิจะได้เรียกถูก
เอาชื่อเล่นก็ได้
"คนนี้ชื่อต้อม เป็นคนที่สาม คนที่สองชื่อต่อค่ะ คนเล็กชื่อติ๋ง ส่วนคนโตอยู่อเมริกาชื้อต้นค่ะ"
นางกิมเอ็งตอบแทนลูก ๆ เมื่อพูดถึงคนโต นางก็อดร้องไห้ไม่ได้ เด็กหนุ่มสามคนคิดว่ามารดาร้องไห้เพราะคิดถึงลูกชายคนโต
ซึ่งเป็นพี่ชายของพวกเขา
"ทำใจดี ๆ น่ากิมเอ็ง อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
คหบดีพูดปลอบใจภรรยา ตัวเขาเองพอจะทำใจได้แล้ว เกี่ยวกับเรื่องที่ลูกชายติดยาเสพย์ติด
เขาไม่ต้องการให้ลูกชายอีกสามคนดำเนินรอยตามพี่ชาย จึงสู้อุตส่าห์พามาเข้ากรรมฐานทั้งที่โรงเรียนยังไม่ทันปิดภาค
ลูก ๆ ก็เชื่อฟังเป็นอันดี
"หลวงตายังไม่ตอบผมเลยครับว่าทำไมการทำความดีต้องอดข้าวด้วย"
หนุ่มน้อยที่ชื่อต้อมถามอีก
"เดี๋ยว หนูตอบหลวงตามาก่อนซิว่าคำสอนหลักของพระพุทธศาสนานั้นมีกี่ประการ
อะไรบ้าง"
"ไม่ทราบครับ พวกผมเรียนโรงเรียนคริสต์มาตลอด จึงไม่รู้เรื่องศาสนาพุทธเลย"
"แล้วสวดมนต์เป็นไหม สวดพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ น่ะเคยสวดหรือเปล่า"
ท่านถามคนชื่อต่อ
"ไม่เคยสวดเลยครับ เพราะไม่เคยสวด ก็เลยสวดไม่เป็นครับ ครูสอนแต่สวดสรรเสริญพระเจ้า
มีต่อ........๓๑
|
ขนาดตัวอักษร:
เพิ่ม
ลด
ปกติ
