คุณสายสมร ปิ่นเฉลียว ได้นำพระพุทธรูปปางสุโขทัย มาถวาย หน้าตัก ๕๐ นิ้ว เหมาะสมที่จะเป็นพระประธานได้ เธออนุญาตไว้ว่าแล้วแต่วัดไหนต้องการ ในวันที่ ๓-๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔ อาตมาได้เจริญกุศลภาวนาแล้ว แผ่เมตตาไป “ใครต้องการพระพุทธรูปหน้าตัก ๕๐ นิ้ว ไปใช้เป็นพระประธานก็ขอให้มารับที่วัดอัมพวันได้” ปรากฏว่า นายบุญยเกียรติ สงวนไว้ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านดงยาง อ.บ้านตาก จ.ตาก ได้รับการแผ่กระแสเมตตาของอาตมาในคืน วันที่ ๔ กุมภาพันธ์นั้น ในรุ่งเช้าวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ได้เดินทางมาขอรับพระประธานไปตามประสงค์

แต่ในช่วงก่อนนั้น (ปี ๒๕๓๐) กระผมเองก็ยัง มัวเมาในอบายมุขทุกรูปแบบ และแถมยังเป็นคนเจ้าชู้อีกต่างหาก ในปี พ.ศ. ๒๕๓๑ เป็นความบังเอิญหรือว่าจะเป็นบุญเก่าของกระผมก็ไม่ทราบได้ กระผมได้พบหนังสือ “คู่มือมนุษย์” ซึ่งเขียนโดยหลวงพ่อพุทธทาส ทีแรกก็อ่านไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้ตั้งใจอ่านเท่าไรนัก แต่พออ่านไปแล้วได้ข้อคิดเกี่ยวกับหลักการของศาสนาพุทธที่ถูกต้องมากมาย ทำให้ผมสนใจในหลักธรรมของพระพุทธเจ้า จึงเริ่มหันเหชีวิตจากคนไม่ได้เรื่อง มาศึกษาธรรมและปฏิบัติธรรมโดยการถือศีลเคร่ง กินอาหารมังสวิรัติ เมื่อปฏิบัติธรรมก็พบว่าชีวิตของเรามีความสุขอย่างประหลาด ไม่เร่าร้อนกระวนกระวายเหมือนเก่า ชีวิตครอบครัวก็มีความสุขสงบเย็นจากหน้ามือเป็นหลังมือ

เวลาเขาตายกันกรวดน้ำได้ไม่ได้ไม่รู้ ผมอยากจะถามว่า อุทิศส่วนกุศลแผ่เมตตาให้กับพ่อแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่จะได้รับไหมครับ อาตมาเห็นว่าจิตเขาสูงแล้วพอสมควร สามารถจะโทรจิตได้ พอดีแม่เขากำลังป่วยหนัก พักฟื้นอยู่ที่บ้าน เขาอยากจะอุทิศส่วนกุศลไปด้วยบุญกุศลอย่างนี้ จะได้รับมั๊ย ก็บอกเขาว่าได้ เขาก็เดินจงกรมแล้วนั่ง เสร็จแล้วก็อธิษฐาน เวลาอธิษฐานจะแผ่เมตตา อย่าทำกำลังนั่ง เวลาส่งผลก็เช่นกัน ต้องทำให้เสร็จกิจก่อน ทำให้งานเสร็จก่อน เราจะเดินจงกรม ๑ ชั่วโมง นั่ง ๑ ชั่วโมง เสร็จกิจในการภาวนาก่อน แล้วค่อยสวดมนต์แผ่เมตตาโดยอโหสิกรรม ทำให้จิตใจสบายเบิกบาน แล้วแผ่ได้เลยอุทิศได้ตอนหลัง ไม่ใช่นั่งด้วยแผ่ไปด้วย จะไม่ได้รับ

ในเดือนธันวาคม ๒๕๓๓ ทางสำนักงานประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) ได้จัดให้มีการอบรมเพื่อพัฒนาคุณธรรม ที่วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี ผมจึงสมัครมาปฏิบัติธรรมที่นี่ และผมก็ไม่ผิดหวัง ได้พบกับสิ่งที่ประเสริฐที่สุดในชีวิต คือได้พบกับหลวงพ่อ ซึ่งเป็นพระที่ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ตามธรรมวินัยของพระพุทธองค์ พบวัดที่สะอาดสงบ พระภิกษุทุกรูปมีวินัยและขยันขันแข็ง คนภายในวัดล้วนแล้วแต่มีจิตใจโอบอ้อมอารี โดยเฉพาะได้พบกับคุณแม่สิริ กรินชัย ผู้ให้การอบรมเกี่ยวกับการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งทำให้กระผมเข้าใจในการเจริญวิปัสสนากรรมฐานเป็นอย่างมาก หลังจากกลับจากวัดมาแล้ว กระผมได้นำวิธีการปฏิบัติมาปฏิบัติก่อนนอนทุกคืน ในช่วงสุดท้ายของการนั่งสมาธิกระผมจะแผ่เมตตาไปถึงหลวงพ่อทุกครั้ง เพราะกระผมทราบดีว่าสุขภาพของหลวงพ่อไม่ค่อยดี กระผมอยากให้หลวงพ่อมีอายุยืนนานเพื่อเผยแพร่และนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่พระพุทธศาสนาตลอดไป