พบข้อผิดพลาดในเว็บไซต์
แนะนำ ติดชม สอบถาม หรือต้อง
การความช่วยเหลือ ติดต่อ
webmaster@jarun.org

รายนามคณะผู้จัดทำ

บทนำ

หลวงพ่อให้คติธรรม

ขอเจริญพรพี่น้องที่มาปฏิบัติธรรมทุกคน เป็นผู้มีบุญวาสนาทั้งนั้น ข้อสำคัญอยู่ที่ท่านจะรักษาบุญวาสนาที่ได้รับไปแล้วนี้ไว้ได้หรือไม่ บางคนมาสร้างบุญวาสนาแล้ว ก็ไม่รักษาไว้ กลับไปถึงบ้านก็คลาย หนักเข้าก็ทิ้ง แล้วจิตก็กลับเข้าสู่ภาวะเดิม น่าเสียดายโปรดจำไว้ว่า การทำจิตให้เป็นกุศลนั้นจะต้องปฏิบัติโดยต่อเนื่อง ทำอะไรทำให้จริง ทำจริง-เข้าถึงแล้วท่านจะซึ้งใจ มีสัจจะ เมตตา สามัคคี มีวินัย ประทับใจในพระคุณของบิดามารดา ครูบาอาจารย์ เกิดความรับผิดชอบในหน้าที่การงานอันจะเป็นมงคลแก่ชีวิตสูงสุด

ภาคปฏิบัติธรรมนี่ ชั้นสูงนะ ไม่ใช่ฉันตักบาตรข้าวขันแกงโถ ไปวัดฟังธรรม แล้วว่าเป็นคนมีบุญ ไม่ใช่นะ การเจริญกรรมฐาน เป็นงานสร้างความสุขที่วิเศษสุดให้แก่ชีวิตจิตใจของเราทุกคน จึงจำเป็นต้องทำอย่างต่อเนื่อง อาตมาอยากให้ท่านได้บุญ ปฏิบัติกรรมฐานให้เกิดความสุข มีความสนุกในการทำงาน ชีวิตนี้คือชีวิตกรรมฐาน ถ้าใครปฏิบัติได้จะแสดงออกมา ๑๐ ข้อ ย่อใจความดังนี้

๑. ขยันและประหยัด
๒. ยืนหยัดอดทน
๓. ทำตนเชื่อถือได้
๔. อ่อนน้อมถ่อมตน เจียมตัวเจียมตน วางตนไว้เหมาะสม
๕. ตั้งปณิธาน มีสัจจะ ทำอะไรไม่มีเดี๋ยว คนนั้นมีบุญแล้ว ได้วาสนาแล้วมีกุศลอยู่ในตัว
๖. วางตนเป็นกลาง
๗. มีจิตเมตตา
๘. ไม่โลภ รู้สันโดษ
๙. รู้กาลเทศะ รู้กิจจะลักษณะ รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ รู้จักวางตัวให้เหมาะสมสวยน่ารัก คนมีบุญวาสนาเป็นอย่างนี้
๑๐.รู้ใจคนอื่นได้

ยิ่งเกลียด-ยิ่งใกล้

อาตมาอยู่ที่วัดอัมพวันนี้ ต้องต่อสู้ มือเท้าพองก็ต้องสู้ ต้องสร้างความดี ต้องใช้เวลามากถึง ๓๕ ปี กว่าจะมีคนเข้ามาช่วยด้วยน้ำใจ โดยไม่ต้องการสินจ้างรางวัลใด ๆ สร้างวัตถุด้านรูปธรรม ใช้เวลาน้อย เช่นสร้างศาลาสุธรรมภาวนานี้ ใช้เวลาเพียง ๑ ปี ๖ เดือน ก็เสร็จตามสัญญาจ้าง แต่การพัฒนาจิตใจนี่ยากมากต้องใช้เวลามาก อาตมายอมถวายชีวิตต่อพระพุทธเจ้า สำหรับงานสร้างคน ยุวพุทธกสมาคมแห่งประเทศไทยฯ เห็นใจ-เข้าใจอาตมาดี ขอกลับไปหาคนที่มาช่วยอาตมาด้วยน้ำใจ มาเป็นกำลังสำคัญให้วัดอัมพวันในปัจจุบันนี้ อาตมาเริ่มสร้างความดี ด้วยการไปช่วยเขาก่อน ให้ลูกเขาได้เรียนหนังสือเป็นใหญ่เป็นโตช่วยให้เขาร่ำรวย ช่วยให้เขาสวย ช่วยให้เขาดี ช่วยให้เขามีปัญญา ต้องเคลียร์พื้นที่ให้เขาก่อนเป็นเวลานานมาก

นางวิสาขาแห่งวัดอัมพวัน ขอยกตัวอย่าง แม่อุ่นเรือน นันทพงษ์ เมื่อก่อนตัดรูปขาย อยู่อำเภอพรหมบุรี คุณนิพนธ์ นันทพงษ์ สามีก็ถีบจักรยานไปถ่ายรูปตามวัด เมื่อก่อนอยู่ที่ท่าข้าม อำเภอบางระจัน ไม่ค่อยมีเงินทอง อาตมาต้องเอาเรือไปรับมาพรหมบุรี แล้วก็สอนเขา แผ่เมตตาให้เขา เดี๋ยวนี้สบายมาก พอได้เวลาให้ย้ายไปอยู่ลพบุรี เช่าห้องไว้ก่อนอยู่หน้าวิกนารายณ์ แม่อุ่นเรือน เดินหยิบของขายเท้าแตกเลย ขายดิบขายดี ต้องเสียสละทางร้าน ไม่ขายของ อุตส่าห์มาช่วยงานสร้างคนกับอาตมา เขาไม่ต้องการสตางค์หรอก

เราช่วยเขาก่อนนานแล้วนะ ตั้งแต่ยังเป็นสาว แล้วเขาไปมีลูกตั้ง ๗-๘ คน ดี ๆ หมด ไปเช่าห้องอยู่ห้องเดียวแล้ว สองคนสามีภรรยาช่วยกันทำมาหากิน สวดมนต์ไหว้พระเป็นประจำ เดิมแม่อุ่นเรือนเค้าเกลียดอาตมา เพราะว่าเราเอาสามีเขามาเข้าวัด เขาไม่ชอบคนวัด แต่สามีเขาเป็นคนเข้าวัด ยืนไปยืนหน้าร้านเขา เขาค้อนขวับเลยคล้าย ๆ พูดว่า จะพาสามีเขาไปไหนอีกล่ะ

เอาละกฎแห่งกรรม ยิ่งเกลียดยิ่งใกล้ ยิ่งรักยิ่งห่างไกล บางคนไม่รู้คำนี้ ถ้าท่านนั่งกรรมฐาน ท่านจะรู้คำนี้ชัดเจน หากท่านไร้คุณธรรม มาปฏิบัติ ๗ วัน ท่านจะรู้คุณธรรมของท่าน ว่ามีคุณธรรมหรือยัง ปัจจัตตังเวทิตัพโพ วิญญูหิ วิญญูชนจะรู้ได้เฉพาะตน นี่นะคนมีบุญ มันก็เกิดส่งผลเอง แม่อุ่นเรือนเขาก็ไม่อยากจะทำบุญเพราะมีเงินน้อย แต่อาตมาช่วยเขาตลอด สามีเขาถ่ายรูปตอนอาตมาสร้างโบสถ์ที่วัดกุฎีลอย พรหมบุรี เมื่อ ๓๘ ปีโน้น เขาถ่ายรูปให้ไม่คิดเงินเลย อาตมาก็บอกเขาว่า เอาละ คุณนิพนธ์ อาตมาจะช่วยต่อไปนะ ก็แผ่เมตตาให้เขาและสวดมนต์ภาวนาด้วย ถึงเวลาก็ย้ายไปอยู่ลพบุรี ไปอยู่ห้องเล็ก ๆ ก็บอกเขาว่า เอาละอุ่นเรือนตั้งใจสวดมนต์

เกลียดนั่นแหละทำให้รัก สวดมนต์ไหว้พระ นั่งกรรมฐานความเกลียดก็หายไป ความรักเข้ามาแทนที่ มีปัญญาอยู่ตรงนี้ อาตมาเกลียดพระ ต้องมาเป็นพระ ท่านอย่าไปเกลียดคนโน้นรังเกียจคนนี้นะ ท่านจะเป็นอย่างนั้น ถ้าท่านแผ่เมตตานั่งกรรมฐาน ความเกลียดจะหายไป ความรักจะเข้ามาแทนที่มิใช่หรือ ไปคิดเอาเอง อาตมาก็ช่วยแผ่เมตตาให้ท่านเหล่านั้น ที่ต้องเช่า ข้าวต้องซื้อ ลูกตั้งหลายคน บอกว่าให้เอากรรมฐานไปใช้จะรวย ไม่ใช่กรรมฐานไปสวรรค์นิพพานที่คนเข้าใจเช่นนั้น แต่เขาก็ทำอะไรไม่เป็น แต่งตัวก็ไม่เป็น เป็นสาวบ้านนอก ไม่เอาเหนือเอาใต้ แต่พอได้ธรรมะแล้วก็ทันสมัยเลย นี่อุ่นเรือนเขามาช่วยงาน ก็เล่าประวัติให้ท่านฟัง

เขาก็สวดมนต์ไหว้พระ พอเขาจะรวยก็มีเวรกรรมครั้งอดีตชาติซึ่งติดมา ๖๐% เรารู้ก่อนล่วงหน้าว่าร้านของอุ่นเรือนกับร้านบางกอกเฟอร์นิเจอร์ไฟไหม้แน่ ๆ หมดสิ้นเนื้อประดาตัวอีกครั้งหนึ่ง เพราะเวรกรรมตามสนอง ยิ่งสร้างความดี กรรมยิ่งทวงถาม สร้างความดีต้องมีอุปสรรคแน่นอน ต้องรู้ล่วงหน้าไว้อย่างนั้นจึงจะถูกต้อง เขามาวัด ช่วยเหลืองานต่าง ๆ เพราะเริ่มรวยขึ้นมาบ้าง สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เสด็จที่วัดนี้ถึง ๕ ครั้ง ท่านพอพระทัยที่นี่มาก

ยกตัวอย่าง อุ่นเรือนที่เขามาช่วยนี่ เอาชีวิตชีวามาช่วยเลย ไม่ต้องมีสินจ้างรางวัลใด ๆ ทั้งสิ้นเสียสละทิ้งร้านมาเลย ร้านก็ขายดิบขายดี เป็นตัวแทนเนชั่นแนลขายเครื่องไฟฟ้าทั้งหมด

และเราก็รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าว่า ไฟจะไหม้บ้านเขา จนหมดเนื้อประดาตัว เพชรนิลจินดาจะหมด เตรียมทำกรรมฐานไว้ให้หนักนะอุ่นเรือนนะ แล้วสมศรีร้ายบางกองเฟอร์นิเจอร์เราก็รู้ ไฟจะเกิดจากตรงนั้น พอดีอาตมาไปเมืองจีน ทั้งสองคนก็ไปเฝ้าสมเด็จพระสังฆราช พระองค์โปรดประทานพร ปวารณาตัวไว้เป็นลูกศิษย์ คือรักมาก เมตตามาก เพราะถูกใจ ทำอะไรดีหมดถูกใจทุกคน อาตมาจำเป็นต้องเดินทางไปเมืองจีน ก็บอกว่าเป็นห่วงสองคนนี่มาก จึงได้บอกกับหลวงพ่อวัดดอนเมืองว่า ก่อนค่ำนี่นะ ลูกศิษย์ผมไฟไหม้บ้าน ตอนนั้นกำลังพักอยู่นครแต้จิ๋ว

ทีนี้เราก็แผ่เมตตา ไหม้ก็ไม่เป็นไรนะ แต่ขอให้ทรัพย์สินบางอย่างอยู่บ้าง และให้ปลอดภัยต่อชีวิตบ้าง อย่าตายเลย ในที่สุดเขาก็มีชีวิตรอดได้ และมีทรัพย์สินเหลืออยู่บ้าง ตามที่อธิษฐานจิตช่วยทุกประการ โยมผู้เฒ่าผู้แก่ บอก เออ! เป็นห่วงเฉพาะสาว ๆ นะ เขาสวย คนแก่อย่างฉันนี้ไม่ห่วง เมื่อไฟไหม้บ้านหมดแล้ว เขาถึงได้รู้ว่า หลวงพ่อไม่ได้ห่วงสาวแต่ห่วงอย่างนี้ นี่เพราะอุ่นเรือนมีอทินนาทานติดมา ๖๐% ต้องไฟไหม้บ้านแน่ ๆ ถ้าทำกรรมฐานมันจะยับยั้งได้ มันจะรวยขึ้นอีกกว่าเก่า และได้ที่เป็นของตัวเองด้วย ที่วิทยากรคุณแม่สิริสอน ก็เอาไปใช้ในกิจประจำวัน รับรองท่านรวยมหาศาล ไม่ใช่นั่งกรรมฐานไปสวรรค์นิพพานนะ เอารวยก่อน เอาสวยด้วย ดีด้วย มีปัญญา แก้ปัญหาในบ้านได้เอาแค่นี้ก่อน สำคัญทำไปแล้ว แก้ปัญหาอะไรก็ไม่ได้ จะไปสวรรค์นิพพานเป็นไปไม่ได้ เอาแค่ขั้นต้นของคนในมนุษย์ที่อยู่ในสังคมนี้ก่อนนะ มันมีความหวังอย่างนั้น