พบข้อผิดพลาดในเว็บไซต์
แนะนำ ติดชม สอบถาม หรือต้อง
การความช่วยเหลือ ติดต่อ
webmaster@jarun.org

รายนามคณะผู้จัดทำ

กระผม นายประกอบ อุดมธนะสารสกุล รับราชการตำแหน่งนายช่างโยธา ๕ แขวงการทางเชียงใหม่ที่ ๒ กรมทางหลวง กระผมได้เดินทางจากจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ ๑๔ เมษายน ๒๕๓๕ ซึ่งขอลาหยุดพักผ่อนประจำปีรวม ๗ วัน โดยตั้งใจไว้ว่าปีนี้จะงดสนุกสงกรานต์สัก ๑ ครั้ง ออกเดินทางจากบ้านเมื่อเวลา ๐๕.๐๐ น. ถึงวัดอัมพวัน อ.พรหมบุรี จ.สิงห์บุรี เวลาประมาณ ๑๕.๐๐ น. ของวันเดียวกัน โดยมีภรรยาเป็นคนชักชวน ติดตามด้วยคุณแม่และเพื่อนบ้านอีก ๑ คน รวมทั้งหมด ๔ คน ตั้งใจจะอยู่ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานครั้งนี้ ๗ วัน และในวันเดียวกันกับทางวัดอัมพวันก็ให้เริ่มปฏิบัติธรรมกรรมฐานทันที

และวันสำคัญก็มาถึงผมโดยไม่รู้ตัว เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๓๕ เวลาประมาณ ๐๐.๑๐ น. กระผมได้สะดุ้งตื่นเนื่องจากเกิดอาการปวดปัสสาวะอย่างรุนแรงและลุกจากที่นอนไปห้องน้ำ พยายามปัสสาวะแต่ไม่ยอมออก จึงกลับเข้าห้องนอนอย่างเดิม อาการปวดเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นที่กระเพาะปัสสาวะ กระผมมีอาการกระสับกระส่าย เมื่อเหลือบเห็นรูปหลวงพ่อฯ ที่ได้รับแจกวันแรกที่มาและรูปจากปกหนังสือ "พัฒนาคำกลอนสอนจิต" จึงหยิบคว่ำไว้ที่หมอน และก้มลงกราบ พร้อมกับนั่งสมาธิ กำหนดว่า "เจ็บหนอ" "ปวดหนอ" เพ่งพิจารณากำหนดลงที่กระเพาะปัสสาวะประมาณ ๒๐ นาที อาการดังกล่าวค่อยทุเลาลงและหายไปในที่สุด กระผมก้มตัวลงนอนโดยกำหนด "พองหนอ" "ยุบหนอ" จนหลับไป

ตื่นขึ้นมาเวลา ๐๓.๓๕ น. เพื่อเตรียมตัวเข้าศาลาปฏิบัติกรรมฐานต่อ ขณะที่เดินจงกรม เวลา ๐๔.๔๕ น. กระผมรู้สึกปวดปัสสาวะ จึงปลีกตัวเข้าห้องน้ำ อาการปวดเริ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง กระผมจึงกำหนดสมาธิในห้องน้ำไปด้วยว่า "เจ็บหนอ" "เจ็บหนอ" จนในที่สุดน้ำปัสสาวะก็ออกมาทีละน้อย ๆ ขณะเดียวกันก็มี "ก้อนกรวด" เล็ก ๆ ขนาดครึ่งเท่าของเมล็ดถั่วเขียว เราเรียกกันว่าก้อน "นิ่ว" ออกมา กระผมดีใจจนน้ำตาไหลและนึกถึงท่านหลวงพ่อ "พระภาวนาวิสุทธิคุณ" ในห้องน้ำโดยนั่งภาวนาอยู่ประมาณ ๓ นาที จึงออกมาโดยยอมเสียเวลาการเจริญปฏิบัติกรรมฐานมารีบเขียนหนังสือนี้ไว้

กระผมเคยเป็นนิ่วเมื่อประมาณปี ๒๕๒๘ โดยเข้ารับการรักษาอยู่ที่โรงพยาบาลเชียงราย ซึ่งขณะนั้นปฏิบัติราชการอยู่ที่นั่น และปี ๒๕๓๑ เคยเข้ารักษา "นิ่ว" อีกครั้ง นับว่าเป็นครั้งที่ ๒ แต่ละครั้งมีอาการปวดรุนแรงมากจนต้องเข้าโรงพยาบาลทุกครั้ง คุณหมอจากโรงพยาบาลจะให้ยาละลายนิ่วมาให้ทาน ครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๓ ที่กระผมไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลและไม่ต้องรับประทานยา แต่ก้อน "นิ่ว" ก็ออกมาได้โดยการเจริญ "วิปัสสนากรรมฐาน" "ขอกราบนมัสการหลวงพ่อ" และขอมอบก้อนนิ่วไว้เป็นที่ระลึกถวาย ๑ ก้อน

นายประกอบ อุดมธนะสารสกุล
๑๕๕/๑๕ หมู่ที่ ๓ ถ. โชตนา
ต.ป่าตัน อ.เมือง จ.เชียงใหม่
๑๙ เมษายน ๓๕ ๐๕.๒๗ น.