พบข้อผิดพลาดในเว็บไซต์
แนะนำ ติดชม สอบถาม หรือต้อง
การความช่วยเหลือ ติดต่อ
webmaster@jarun.org

รายนามคณะผู้จัดทำ

เมื่อกระผมจบปริญญาตรี จากคณะรัฐศาสตร์ ทางด้านการปกครอง ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๐ แล้ว ก็เข้ารับราชการเป็นทหารอยู่ศูนย์กลางทหารราบ อยู่ ๑ ปี แล้วจึงโอนเข้ามารับราชการเป็นตำรวจสันติบาล ในตำแหน่ง ว่าที่ร้อยตำรวจโทในปีถัดมา ตลอดระยะเวลาการทำงานของผม มักประสบปัญหาและอุปสรรค เพราะกระผมทำงานอย่างถูกต้องปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบทุกอย่าง จึงมักทำให้ถูกเพ่งเล็งจากผู้ใหญ่ว่าผมทำให้ระบบวุ่นวาย ชอบหาเรื่องราว เขาเคยอยู่กันดี ๆ ไม่ต้องตรวจสอบงานถึงขนาดนี้ พอผมมาก็เรียกตรวจสอบตามระเบียบ จึงมักทำให้ผู้บังคับบัญชาชั้นต้นไม่พอใจเสมอ ปัญหาเช่นนี้ผมต้องเผชิญมาตลอด ต้องถูกตั้งกรรมการสอบสวนถึง ๙ ครั้ง ถูกกลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา แม้ปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ที่กระผมต้องเผชิญมาตลอดและบางครั้งรุนแรง แต่ผมก็ไม่เคยย่อท้อ เพราะมีสิ่งหนึ่งที่ยึดมั่นอยู่ในจิตใจของผม ซึ่งคุณแม่ และครูบาอาจารย์ที่โรงเรียนคอยปลูกฝังให้กระผมโดยเฉพาะ ท่านอาจารย์อารีย์ สมประสาท อาจารย์ใหญ่ผู้สอนผมในสมัยเรียนอยู่ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน สิ่งเหล่านั้นก็คือ คุณธรรมความซื่อสัตย์ กระผมจำไว้ในจิตใจได้อย่างแม่นยำ ถึงคำสอนของคุณแม่ ท่านมักจะสอนผมว่า “อย่าไปคด อย่าไปโกงของ ๆ ใครเขา อย่าไปอยากได้ของ ๆ ใครเขา มันเป็นบาปเป็นกรรม จะพูดจะจาก็อย่าโกหกมดเท็จ ให้พูดความจริง” คุณแม่ท่านสอนผมอย่างนี้มาตลอด

คุณพ่อของกระผม (ประทาน สันติประภพ) ได้เสียชีวิตตั้งแต่กระผมอายุได้ ๒ ขวบ ทำให้คุณแม่ (นางทวน สันติประภพ) ต้องเลี้ยงดูกระผมแต่ลำพังเพียงผู้เดียวมาตลอด คุณแม่อดทนทุกอย่าง เพื่อเลี้ยงดูและปลูกฝังสิ่งที่ดีงามให้กับจิตใจผม ปัจจุบันนี้ท่านอายุได้ ๘๖ ปีแล้ว กระผมยึดมั่นในเรื่องของคนทำดีต้องได้ดีมาโดยตลอด ทำให้ผมมีความเชื่อมั่นในตนเอง แม้จะประสบอุปสรรคก็ไม่ทำให้ผมท้อถอย แต่ยิ่งกลับฮึดสู้ เพราะคิดอยู่เสมอว่า สักวันหนึ่งความดีต้องชนะแน่ ทำให้ผมอดทนและต่อสู้ได้ต่อไป ยิ่งผมประสบอุปสรรคมากขึ้นเท่าใดก็ยิ่งทำให้ผมมีความรอบคอบระมัดระวังตัวมากขึ้น ทำงานได้ละเอียดถี่ถ้วนขึ้น แม้ต้องถูกตั้งกรรมการสอบสวน ก็จะขวนขวายหาหลักฐานและเหตุผลมาสู้กับเขา ว่าเรื่องที่เขากล่าวหานั้น เป็นไม่เป็นความจริง ขาดเหตุขาดผล ขาดหลักฐานประการใด ต้องมานั่งคิดหาเหตุผลเพื่อชี้แจงให้คณะกรรมการเข้าใจ ซึ่งทุกเรื่องที่ผมต้องถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนก็ปรากฏว่าไม่เป็นความจริงสักเรื่องเดียว กำลังใจในการทำงานของผมส่วนหนึ่ง มาจากประชาชนที่เขาแสดงออก ในการขอบคุณขอบใจที่เราตั้งใจช่วยเหลือเขา บางครั้งผมถูกกลั่นแกล้งก็ได้พี่น้องประชาชนคอยสงสารให้กำลังใจ ผมไม่เคยกลัวที่จะต่อสู้กับอุปสรรค เพราะเมื่อผมสร้างความดี แม้บางครั้งผู้ใหญ่ท่านไม่เห็นความดีนั้นแต่ผู้ที่เห็นและได้รับประโยชน์คือประชาชน เขาสุขใจสบายใจมันก็ส่งผลให้ผมสบายใจ และภาคภูมิใจ กำลังใจอีกส่วนหนึ่งก็คือผลของความดีที่ส่งผลให้ภรรยาและลูก ๆ ที่บ้าน ภรรยาของกระผม (กุณฑรา สันติประภพ) เป็นผู้คอยให้กำลังใจผมมาโดยตลอด คอยพูดปลอบให้เหตุผล ให้สติเวลาผมมีปัญหา ถ้าผมกลุ้มใจเรื่องงานเขาก็จะชวนคุยเรื่องอื่นที่สบายใจ และคอยดูแลลูก ๆ ด้วยความตั้งใจ คอยสั่งสอนอบรมให้ลูกเป็นคนดี มีน้ำใจ และมีเมตตา ทำให้ลูก ๆ ของกระผมเป็นเด็กที่ดีมาก ไม่เคยสร้างปัญหาหรือความหนักใจให้กับพ่อแม่เลย จนบางครั้งทำให้ผมคิดถึงคุณแม่ของผมที่ผมพยายามทำตัวเป็นลูกที่ดีของท่าน กตัญญูรู้คุณท่าน จึงทำให้ลูก ๆ ของผมเป็นคนดี มีความกตัญญู ว่านอนสอนง่ายตั้งแต่เล็ก ๆ

กระผมกับภรรยาเคยปรึกษากันว่า เราทำงานทำการต่าง ๆ ก็เพื่อลูก ดังนั้นเราควรดูแลเอาใจใส่เขาอย่างใกล้ชิด ภรรยาผมจึงลาออกจากงานมาคอยดูแลลูก คอยเอาใจใส่พวกเขาเป็นอย่างดี ทั้งเรื่องการเรียนการกินต่าง ๆ ก็คอยสอนเขาและเราพ่อแม่ก็หมั่นคอยสร้างความดีให้ลูกดู ภรรยาผมมักพูดให้ฟังเรื่องการทำงานของผม ที่ซื่อสัตย์ต่อตนเอง ต่อประชาชน และต่อประเทศชาติ ทำให้ลูกทั้งสามมีความภูมิใจในตัวกระผม บางครั้งเขากลับจากโรงเรียนก็จะมาเล่าให้ผมฟังว่า เขาได้รับการชมเชยจากครูอาจารย์ ว่าพ่อของพวกเขาเป็นคนดี กล้าที่จะทำดี เป็นข้าราชการตำรวจที่ดี เป็นที่พึ่งของประชาชนได้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้จึงเป็นกำลังใจให้กับกระผม และยิ่งทำให้ผมเชื่อมั่นว่า คนทำดีต้องได้ดีแน่นอน แม้ความดีจะไม่ตกที่ตัวกระผมตรง ๆ แต่ก็ได้สนองออกมาให้ลูก ๆ ของผมเป็นเด็กดี ส่งผลให้ผมสบายใจและมีความสุขใจอย่างยิ่ง ลูก ๆ ทั้งสามนั้น ปัจจุบันได้เติบโต เป็นคนดี มีความกตัญญูต่อทุกคน และประสบผลสำเร็จอย่างดี ทั้งทางด้านการเรียน และหน้าที่การงาน

ส่วนคนที่สอง ดร.วิรไท สันติประภพ สามารถสอบเทียบจาก ม.๔ ขึ้นมาเรียนชั้น ม.๖ และสอบเข้าคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ด้วยคะแนนที่สูงมาก และเรียนเศรษฐศาสตร์ภาคภาษาอังกฤษ จนจบระดับปริญญาตรีโดยได้เกียรตินิยมอันดับ ๑ ได้รับคะแนนสูงสุดทำลายสถิติของมหาวิทยาลัย ขึ้นเป็นเรคคอดไว้ ทั้งยังได้เหรียญทองทางด้านวิชาการถึง ๔ เหรียญ ด้านช่วยเหลือกิจกรรมดี ๑ เหรียญ เขาจบการศึกษาด้วยวัยเพียง ๑๘ ปีครึ่ง จากนั้นก็ไปสมัครเรียนตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ของประเทศสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ และได้เลือกเรียนที่ Haward U.S.A. โดยก่อนไปเรียนก็เข้าสอบชิงทุนอานันทมหิดลไว้ ซึ่งก็สอบได้ และได้รับพระราชทานทุนการศึกษา นับว่าเป็นพระมหากรุณาอันล้นพ้นที่ฝังจิตฝังใจครอบครัวผมมาตลอด ลูกคนนี้ของผมจบปริญญาเอกเมื่ออายุได้ ๒๔ ปี เมื่อจบแล้วก็สมัครงานที่ World Bank และที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (I.M.F) ซึ่งก็สามารถสอบได้ทั้งสองแห่ง แต่ก็เลือกทำงานที่ I.M.F. โดยมีตำแหน่งเป็นสตาฟผู้พิจารณาเขตรับผิดชอบประเทศซิมบาคเวร์
คนสุดท้องเป็นผู้หญิงชื่อ แพทย์หญิง จีรันดา สันติประภพ ลูกสาวคนนี้เป็นคนขยันมาก เรียนหนังสือได้เกรด A ทุกตัวมาตลอด จนกระทั่งเรียนจบคณะแพทย์ศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมหิดล ศิริราช ปัจจุบันเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ศิริราช
สิ่งสำคัญที่ทำให้ลูกผมประสบความสำเร็จในชีวิต คือ ภรรยาซึ่งดูแลเอาใจใส่ลูก ๆ ดีมาก และลูก ๆ ผมก็เป็นเด็กรักดี ไม่ต้องคอยดุว่า หรือเคี่ยวเข็ญแต่ประการใด จนบางครั้งเกิดความสงสารเขา ต้องขอร้องให้เขาพักผ่อนเรื่องการเรียนบ้าง เพราะกลัวเขาจะไม่สบายหรือเครียดเกินไป

สิ่งต่าง ๆ ที่ผมได้รับมานี้ เป็นเพราะคุณแม่ของผมที่ท่านปลูกฝังสิ่งดีงามไว้ในจิตใจผม ดังนั้นเมื่อผมเกษียณอายุราชการ ผมจึงคิดที่จะอุปสมบทเพื่อตอบแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของท่าน ผมได้มาพบพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชสุทธิญาณมงคล จากการแนะนำของภรรยาผม ซึ่งคอยเล่าเรื่องของท่านให้ผมฟังอยู่เสมอ จนเมื่อผมว่างเว้นจากราชการแล้วผมจึงไปกราบนมัสการท่าน เมื่อผมได้พบท่านเป็นครั้งที่สาม ผมจึงตัดสินใจขอการอุปสมบทจากท่าน หลวงพ่อท่านรับ โดยขอให้จัดงานบวชแบบเงียบ ๆ และตั้งใจฝึกปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานเพื่อตอบแทนพระคุณของคุณแม่ ผมได้อุปสมบทที่วัดอัมพวัน เมื่อวันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ เวลา ๑๓.๐๐ น. ณ พระอุโบสถ วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี โดยมีพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชสุทธิญาณมงคล เป็นพระอุปัชฌาย์ ตลอดระยะเวลาที่ผมบวชนั้นมีค่ามาก หลวงพ่อท่านลงสอนพระภิกษุ และสวดชยันโตถวายพระพร นั่งเจริญวิปัสสนากรรมฐาน ๓๐ นาที เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวโรกาสที่ท่านครองราชย์ครบ ๕๐ ปี ในทุก ๆ วันหลังทำวัตรเย็น ธรรมะที่ท่านสอนพระภิกษุและประชาชนเป็นธรรมะที่มีเหตุมีผล ฟังง่าย เป็นการเตือนสติทั้งนั้น เป็นโอวาทที่ตรงกับความจริงมากที่สุด จี้ใจคนมากที่สุด ฟังแล้วซึ้งใจมาก ในส่วนตัวของท่านเอง ผมรู้สึกประทับใจท่านมาก เพราะท่านเป็นพระที่เสียสละตนเองเพื่อช่วยเหลือประชาชนโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยเลย ผมประสบมาด้วยตนเองในขณะที่บวชอยู่กับท่าน ท่านทำงานทั้งกลางวันกลางคืน บางวันกว่าท่านจะได้จำวัดก็ตี ๔ ผู้คนก็เข้ามาที่วัดอัมพวันมาก ท่านก็ทนสู้และทนสอนประชาชนโดยไม่ห่วงตนเองเลย ตลอดระยะเวลาที่อยู่วัดผมมีความสุขจากการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานมาก เพราะผมไม่มีกังวลใด ๆ มีแต่ความคิดที่จะปฏิบัติเพื่อตอบแทนพระคุณมารดา ทุกวันพระภิกษุที่วัดต้องตื่นตามเสียงระฆังในเวลาตี ๓ ครึ่งเพื่อลุกขึ้นมาเดินจงกรม และนั่งเจริญกรรมฐาน และต้องปฏิบัติกิจกรรมของสงฆ์อยู่ตลอดทั้งวัน ผมลาสิกขาบท เมื่อวันที่ ๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘ ผมจะขอนำสิ่งที่ท่านสอนไปใช้ให้เกิดประโยชน์กับตัวผมเองและบุคคลที่ผมเกี่ยวข้องด้วย ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับการงานในชีวิตประจำวันนั้นยังสามารถนำกรรมฐานมาใช้ควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ กรรมฐานช่วยให้การพิจารณาสิ่งต่าง ๆ ดีขึ้น ช่วยให้จิตใจสงบขึ้น และมีเหตุมีผลขึ้น