
|
 |
คลิกที่ชื่อหนังสือด้านล่าง เพื่อกลับสู่หน้ารวมตอนทั้งหมด
| หนังสือกฎแห่งกรรม
เล่ม 13 |
| ::
ภาคชีวประวัติ :: |
เรื่อง
วรธรรมคติ
โดย (สมเด็จพระญาณสังวร)
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
ประทานคณะวัดอัมพวัน ๓๐๐ คน มีพระราชสุทธิญาณมงคล เป็นประธาน
|
ขออนุโมทนาท่านเจ้าคุณพระราชสุทธิญาณมงคล ที่พาพระเณรญาติโยมศิษยานุศิษย์
มาแสดงความมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาให้ปรากฏ เป็นบุญ เป็นมงคล
ของชาววัดอัมพวัน ยิ่งนัก ที่มีท่านผู้เป็นครูอาจารย์คอยนำทางให้ดำเนินชีวิตไปอย่างมีพระพุทธศาสนา
ประคับประคอง มิให้ตกอยู่ในความร้อนความมืดความชุลมุนวุ่นวาย
ที่ครองโลกอยู่ทุกวันนี้ ที่หลายชีวิตไม่อาจหนีพ้น ต้องบาดเจ็บชอกช้ำทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสไปตามกัน
แม้ถึงขั้นต้องทำลายชีวิตอันเป็นที่รักที่สุด ก็มีมิใช่น้อย
เหตุสำคัญที่ผลักดันใครทั้งหลาย ให้ลงสู่นรกทั้งเป็น ก็คือจิตที่มิได้รับการอบรมเพียงพอ
จึงไม่มีกำลังเป็นเกราะกันภัย น้อยใหญ่ทั้งหลาย ท่านเจ้าคุณอาจารย์ของพวกท่านมุ่งมั่นอบรมสั่งสอนพระเณรญาติโยม
ศิษยานุศิษย์ของท่านตลอดมาเป็นเวลานานปี เป็นที่รู้ทั่วกัน เป็นที่ศรัทธาชื่นชมอย่าง
กว้างขวาง แทบจะไม่มีคนสมัยนี้คนใดที่ไม่รู้จักชื่อ หลวงพ่อจรัญ
แห่งวัดอัมพวัน ท่านเมตตาพยายามที่จะ |
 |
ปลูกฝังความเชื่อมั่นลงในจิตใจของผู้คนทั้งหลายที่เข้าไปถึงท่าน
ให้เห็นพระคุณหาที่เปรียบมิได้ของพระพุทธศาสนา พระศาสนาที่สุดประเสริฐเกิดแต่
มนุษย์แท้ๆ แต่เป็นมนุษย์ที่มิได้เป็นเพียงครูของมนุษย์เท่านั้น
แต่เป็นครูของเทวดาด้วย เป็นผู้ที่มนุษย์เทิดทูน และเทวดาก็เทิดทูน
มนุษย์นั้นคือสมเด็จพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้า สมเด็จพระบรมครูของพวกเราทั้งหลาย
ขอให้คิดดูก็แล้วกัน ว่าผู้ที่ แม้เทวดาก็ยอมยกย่องเทิดทูนเชื่อถือ
จะมีความวิเศษสุดเพียงไหน พระพุทธศาสนาเกิดแต่ ความวิเศษสุดของพระองค์ท่าน
ที่ไม่มีความวิเศษใดของผู้วิเศษใดเปรียบได้ นั่นคือทรงมี พระคุณที่วิเศษที่สุด
๓ ประการ เริ่มด้วยพระมหากรุณาคุณ อันเป็นความกรุณาที่ท่วมท้น
พระหฤทัย |
ทรงมุ่งมั่นจะช่วยสัตว์โลกทั้งน้อยใหญ่ให้พ้นทุกข์จากการต้องมาเวียนว่าย
ตายเกิด เป็นเทวดาบ้าง เป็นมนุษย์บ้าง เป็นสัตว์บ้าง มิให้ต้องพบความทุกข์ของ
ความมีภพชาติอีกต่อไป ด้วยพระมหากรุณาเหนือความกรุณาของผู้ใดอื่น จึงทรงสละ
สิ้นทุกสิ่งทุกอย่างอันเป็นสุขสมบัติมหาศาลส่วนพระองค์ เสด็จออกทรงพระผนวช
ทรงแสวงทางไปสู่ความพ้นทุกข์ เมื่อพระปัญญาสว่างเจิดจ้าที่สุด เกิดเป็นพระปัญญาคุณ
ก็ทรงบรรลุถึงความบริสุทธิ์สิ้นเชิง ความโลภความโกรธความหลง
แม้มีอยู่เต็มโลก ก็ไม่อาจเข้าถึงพระพุทธหฤทัยได้
เหตุแห่งความเกิดดับสนิทในขณะนั้น ขณะที่ พระบริสุทธิคุณเกิดแล้ว
พระกรุณาคุณ พระปัญญาคุณ พระบริสุทธิคุณ จึงเป็น พระคุณเฉพาะพระพุทธหฤทัยโดยแท้
และแผ่ออกให้สัตว์โลกรับได้ แม้น้อมใจรับให้จริง คือน้อมใจปฏิบัติจริงตามคำทรงสอน
ที่ หลวงพ่อจรัญ ของท่านอัญเชิญมาบอกเล่า แก่ท่านนั่นเอง.
|
|
|
  
|