คุณวีโก้ บรูน ชาวนอร์เวย์ นำคณะครูสอนวิชาศาสนาเปรียบเทียบ จากโรงเรียนต่าง ๆ ในประเทศเดนมาร์ก จำนวน ๓๐ คน ซึ่งสอนนักเรียนระดับมัธยมปลาย เข้าฟังการบรรยายธรรม ณ วัดอัมพวัน จ.สิงห์บุรี

ขอให้พุทธศาสนิกชนทั้งหลายได้ทราบว่า พระพุทธเจ้าเน้นวิชาการ มีลูกมีหลานขอให้เรียนเป็นดอกเตอร์ เรียนให้มีวิชาความรู้ให้ได้ "นกไม่มีขน คนไม่มีความรู้" จะดีได้อย่างไร นกไม่มีขนบินไม่ได้ คนไม่มีความรู้จะเก้อเขินในสังคม แต่วิชาแก้ไขปัญหาชีวิต และวิชาแก้ทุกข์ ไม่มีครูสอน พระพุทธเจ้าจึงทรงเสด็จบรรพชาไปศึกษาเอง ต้องภาวนาเองให้มันผุดขึ้นมาเองเป็นปัญญา ให้ตัวเรามีปัญญาจะได้แก้ไขปัญหาได้ ถ้าไม่มีปัญญาแก้ไขปัญหาไม่ได้ กว่าจะไปหาวิชานี้ได้ต้องใช้เวลานานถึง ๖ ปี สำเร็จสัมโพธิญาณเป็นพระพุทธเจ้าแล้วจึงได้มาสอนประชาชนให้พ้นทุกข์ พระพุทธเจ้ามีพระมหากรุณาอย่างล้นพ้น แต่น่าเสียใจด้วย พระพุทธเจ้าได้วิชามาให้เราแต่เรากลับนำไปทิ้ง ไปสร้างแต่ปัญหาตลอด นี่แหละพระพุทธเจ้าสอนให้เราแก้ไขปัญหาชีวิต ไม่ใช่สร้างปัญหาชีวิต ให้คลี่คลายปัญหาไปสู่ทางที่ดีมีปัญญา "เรียนให้รู้ ดูให้จำ ทำให้จริง" ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็หมดโอกาส ศาสนาอื่นไม่มีที่จะแก้ปัญหาชีวิตได้

พระพุทธเจ้าสอนอริยมรรค มรรค ๘ อริยสัจ ๔ อย่างที่เรียนกัน อยากจะเรียนถามว่า มรรค ๘ มีอะไร ปฏิบัติได้ไหม? มรรค ๘ สรุปเหลือ ๓ คือ ไตรสิกขา ๓ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ทุกคนถ้าเรียนแต่วิชาการจะไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ เช่น ศีล จะเข้าใจผิดคิดว่าศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๒๒๗ อย่างนี้ยังใช้ไม่ได้ ต้องรู้ว่าศีลแปลว่าปกติ ปกติมาจากไหน คนที่จะปกติได้จะต้องมีสติสัมปชัญญะ นี่ถึงจะเรียกว่าศีล

ถ้ามีสติสัมปชัญญะดีแล้ว จะมีสมาธิโดยอัตโนมัติ แต่ถ้าคนขาดสติสัมปชัญญะจะไม่มีสมาธิ สมาธิจะไม่เกิด จะเป็นคนวุ่นวาย เป็นคนฟุ้งซ่าน เป็นคนคิดมาก เป็นคนแก้ปัญหาไม่ได้ สมาธิแปลว่า จับจุดนั้นเป็นจุดเดียว ไม่คิดหลายเรื่องในเวลาเดียวกัน คิดแต่เรื่องเดียว อย่าคิดหลายเรื่องในขณะนั้น หลายเรื่องมันสับสน เป็นสมาธิไม่ได้ ถ้าคนไม่มีสติสัมปชัญญะทำสมาธิไม่ได้เลย สมาธิแปลว่าจับจุดงานอย่าทิ้งงานและหน้าที่รับผิดชอบ คือสมาธิภาวนา เพราะฉะนั้นการสอนพระพุทธศาสนาจึงไม่เหมือนกัน การปฏิบัติกรรมฐานไม่เหมือนกัน ปฏิบัติไม่ถูกต้องเยอะ ปฏิบัติที่ถูกต้องมีสติ ใช้สติปัฏฐานสี่เป็นแนวปฏิบัติ จะบอกว่า พุทโธ ไปสวรรค์นิพพานไม่ถูกต้อง เพราะว่าแค่สมบัติมนุษย์ยังรักษาไม่ได้ จะไปสวรรค์ได้อย่างไร การสอนพุทธศาสนาไม่ใช่สอนง่าย ถ้าเป็นครูอาจารย์ปฏิบัติไม่ได้อย่าไปสอน ไม่ขลัง ดูหนังสือแล้วมาสอนใครก็สอนได้ ปฏิบัติไม่ได้ ไม่ได้ผล น่าจะพูดข้อปฏิบัติ ไม่ใช่เอาหนังสือมาพูด เพราะฉะนั้นสมาธิแปลว่าสัจจะ ทำงานอย่าทิ้งงาน คนที่ทิ้งงานนี้จะเสียเวลามาก คนที่มีสมาธิไม่มีเดี๋ยว ไม่พลัดวันประกันพรุ่ง ต้องทำงานให้เสร็จตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งโครงการไว้ แล้วงานนั้นเสร็จทันเวลา ไม่เสียเวลา เหมือนคนไทยชาวพุทธที่ไม่ปฏิบัติ โกงเวลาเก่ง มาทำงานก็สาย กลับก่อนเวลา ภาคปฏิบัติไม่ใช่ของง่าย แต่ก็ไม่ใช่ของยากถ้าตั้งใจ ถ้าไม่ตั้งใจเรียนผ่านไปเฉยๆ ไม่มีประโยชน์แล้วก็จะมาว่าศาสนาพุทธไม่มีประโยชน์ สมาธิมีอยู่มาก คือจับงานอย่าทิ้งงานและหน้าที่รับผิดชอบ ถ้าคนไม่มีสติสัมปชัญญะจะไม่รับผิดชอบ แค่ตัวเองก็ยังไม่รับผิดชอบตัวเอง แล้วจะไปรับผิดชอบคนอื่นเขาได้หรือ เดี๋ยวนี้คนชาวพุทธบางแห่งไม่รับผิดชอบตัวเอง ไม่ใช่ชาวพุทธแท้ แต่เป็นชาวพุทธแบบฟอร์ม เป็นชาวพุทธเศษกระดาษ เรียนมาด้วยกันทั้งนั้นแต่ไม่ปฏิบัติ เหมือนชาวพุทธแบบฟอร์ม รู้แต่ข้าวขันแกงโถไปวัดตักบาตร สมาธิคือไม่ผัดวันประกันพรุ่ง ถ้าใครผัดวันประกันพรุ่ง ไม่เอางานเอาการคนนั้นขาดสมาธิ ทำไมขาดสมาธิ เพราะขาดสติสัมปชัญญะ ถ้ามีสติสัมปชัญญะครบวงจร วิสัยทัศน์กว้างขวาง วิสัยทัศน์กว้างไกล คนนั้นจะมีอัธยาศัย มีน้ำใจ จะมีเมตตา เรียกว่าสมาธิภาวนา มันผุดขึ้นเอง ถ้าสมาธิได้จากการอ่านหนังสือทำอย่างไรก็ไม่ได้ผล ต้องให้มันผุดขึ้นมาเอง ในเมื่อมันผุดขึ้นมาแล้วก็จะเกิดปัญญาแก้ไขปัญหาได้ นี่คือสมาธิ มีสติสัมปชัญญะดี มีสมาธิดี แล้วก็เกิดมั่นใจในตัวเอง สมาธินั้นทำงานเสร็จทันเวลา คิดได้เร็ว และความคิดนั้นถูกต้อง และนำไปใช้ได้ทันที

แต่มีวิชาความรู้ดีอย่างไรก็ตาม ความรู้นั้นเอามาแก้ปัญหาชีวิตไม่ได้ ความรู้นั้นเอามาแก้ปัญหาได้เฉพาะการงานที่ทำตามหน้าที่ที่ได้เรียน เช่น เป็นวิศวกรไฟฟ้า ต้องเรียนไฟฟ้าให้จบ เป็นวิศวกรโยธาต้องเรียนให้จบ เป็นนักธุรกิจ หรือเป็นรัฐศาสตร์การปกครองต้องเรียนให้จบ แต่วิชาการเหล่านี้ทั้งหมดไม่สามารถที่จะแก้ปัญหาชีวิตของเขาได้ ถึงเขาจะมีความรู้ก็รู้มาก แต่ขาดความรู้จริง ถ้ามีความรู้จริงที่จะแก้ปัญหาได้แน่นอนต้องเข้าไปสู่โลกุตตรปัญญา