เมื่อพูดถึงหลวงพ่อจรัญ ผมอยากจะพูดว่า เป็นความประหลาด หรือ เป็นบุญ หรือ เป็นความประจวบเหมาะ ที่ผมได้ไปรู้จักหลวงพ่อ และ ขอปวารณาตัวเป็นลูกศิษย์ท่าน แต่เดิมมานั้น ผมไม่เคยรู้จักท่าน ผมไปบ้านครอบครัวของภรรยาที่อยู่ที่สุพรรณ ประมาณปี พ.ศ. ๒๕๓๖ ได้เห็นหนังสือเล่มหนึ่ง หน้าปกบอกว่า หลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี อะไรในทำนองนั้น แต่ไม่ได้เปิดอ่านข้างใน เห็นรูปหลวงพ่ออยู่ที่หน้าปก ผมก็เกิดศรัทธาในใจว่า เป็นพระสงฆ์รูปหนึ่งที่ดูน่านับถือ มีอยู่วันหนึ่งผมจะไปจังหวัดอุทัยธานี มีผู้อำนวยการกองงานวิทยาเขตบางนา ของมหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นคนขับ ซึ่งก่อนไปเราได้คุยกันว่าจะไปที่วัดหนองหญ้านาง จังหวัดอุทัยธานี ที่จะไปวัดหนองหญ้านาง เพราะทราบว่ามีหลวงพ่อที่ทำตู้อบสมุนไพร และ ที่วัดรักษาพวกที่ไม่สบายเกี่ยวกับเส้นเอ็น อัมพฤกษ์ อัมพาต โดยใช้สมุนไพร อยากเห็นเขาว่าทำกันอย่างไร จึงชวนผู้อำนวยการกองวิทยาเขต ไปหาพระที่วัดหนองหญ้านาง และ คนที่รามคำแหงที่อาศัยที่จังหวัดอุทัยธานีก็มีจำนวนมาก ในช่วงเวลาที่ผมจะไปนั้น เป็นเวลาที่จะมีการเลือกตั้งอธิการบดีด้วย ผมเลยคิดว่าจะได้แวะไปเยี่ยมเยือนครอบครัวของชาวรามคำแหงที่อาศัยอยู่ที่จังหวัดอุทัยธานี

หลังจากที่ถวายของเรียบร้อยแล้ว ก็ออกเดินทางไปวัดหนองหญ้านางต่อ ระหว่างทางที่ไปนั้นผมก็เปิดดูหนังสือสวดมนต์ ตามปกตินั้นตอนเป็นเด็กผมสวดมนต์ตั้งแต่เด็ก คือยายผมเราอยู่บ้านนอกด้วยกัน อยู่อย่างลูกชาวไร่ชาวนา ตอนเย็นพอค่ำเราดูแลพวกลูกจ้าง ทานข้าวทานปลากันแล้ว เราก็ดูว่าเขาเก็บของเรียบร้อยหรือไม่ ดูแลบ้านช่องให้เรียบร้อย ยายก็จะเรียกพวกหลาน ๆ เข้าไปในห้องยาย แล้วก็พาไหว้พระกัน มีพระองค์เล็ก ๆ องค์หนึ่งซึ่งพอยายเสียชีวิต ผมก็ไปขอพระจากคุณพ่อผม บอกว่าพระองค์นี้ผมได้ไหว้มาตั้งแต่เด็ก ๆ ขอให้ผมได้เอาไปบูชาเถิด ทางญาติพี่น้องก็ไม่ว่าอะไร ก็ให้ผมมา ผมก็ได้ไหว้พระสวดมนต์ ผมสวดมนต์มาตั้งแต่เด็ก ก็สวดตามยาย สวดทีละครึ่งชั่วโมง พอผมมาอ่านหนังสือสวดมนต์ของหลวงพ่อ แม้ว่าจะมีถ้อยคำบางอย่างในเชิงปาฏิหาริย์ หรือมีถ้อยคำบางอย่างในเชิงที่มีอิทธิฤทธิ์ก็ตาม ผมก็ไม่ได้ไปสนใจตรงนั้น แต่ผมสนใจรงที่ว่าในบทสวดทั้งหลายทั้งปวงนั้น เราเพิ่งมารู้ว่าหมายความว่าอย่างไร ไม่ว่าจะเป็น อิติปิโส บทสรรเสริญพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ มหาการุณิโก ไปจนถึงสวด บรรดาพาหุง ทั้งหมด ก็ทำให้เกิดความคิดขึ้นมาว่า ถ้าเราสวดมนต์เหมือนเด็ก ๆ ในสมัยก่อนโน้น ก็คงจะดีเหมือนกัน แต่ก็ช่างมันเถอะ อย่างน้อยในขณะที่เราสวดมนต์นั้นเราก็ไม่ได้ทำบาป ก็เลยคิดต่อไปนี้เราจะสวดมนต์ ก็อ่านหนังสือไป สวดไป

หลังจากที่กลับมาจากการไปพบหลวงพ่อมาแล้ว ผมก็ได้สวดมนต์มาตลอด ไปทำงานรถมันติด ผมก็สวดอิติปิโส ภควา ไม่รู้ว่าเท่าอายุหรือไม่เท่าอายุ ว่าไปจนถึงที่ทำงาน อย่างนี้เป็นต้น และเมื่อมาเป็นอธิการบดี ผมก็ตั้งโต๊ะหมู่บูชา ถ้าผมมาแต่เช้า ผมก็สวดมนต์ที่ทำงานเสียเลย หรือถ้านอนที่ทำงานก็จะตื่นขึ้นมาสวดมนต์ ผมอยากจะบอกแต่เพียงว่าการสวดมนต์นั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะเหาะเหินเดินอากาศได้ แต่การสวดมนต์นั้น ทำให้เกิดศรัทธา เกิดกุศลจิตในหลายเรื่อง ทำให้เราเกิดสมาธิที่จะทำงานทำการ เรามีความเชื่อมั่นในตนเองว่าเราเป็นชาวพุทธ แล้วก็ได้กล่าวสรรเสริญ พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ ได้สวดพาหุง และ ได้สวดมหาการุณิโก ก็จะมีความปีติในใจว่า วันนี้เราได้ทำหน้าที่ของชาวพุทธแล้ว ในขณะเดียวกัน เมื่อสวดมนต์เสร็จ เราก็จะได้แผ่เมตตาให้แก่ทุกผู้ทุกคน หลังจากวันที่พบหลวงพ่อแล้ว ผมก็ไปตามกระบวนการของผม ค้อ เข้าดำเนินการเลือกอธิการบดี อธิการบดีของมหาวิทยาลัยรามคำแหงนั้นกว่าจะได้เป็น มันต้องฟันฝ่า จนไม่รู้ว่ายากลำบากแค่ไหน บอบช้ำพอสมควรแก่เหตุ บอบช้ำทั้งจิตใจ บอบช้ำทั้งชื่อเสียงและทุกสิ่งทุกอย่าง