พบข้อผิดพลาดในเว็บไซต์
แนะนำ ติดชม สอบถาม หรือต้อง
การความช่วยเหลือ ติดต่อ
webmaster@jarun.org

รายนามคณะผู้จัดทำ

ณ วันนี้ วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๔๒ ผลปรากฏว่า คุณแม่บุญรอด จำนงค์บุตร (คุณแม่ของภรรยา) แต่เดิมมีอาการตาฟาง ปัจจุบันมีร่างกายแข็งแรง สุขภาพดีมาก สายตาดี สามารถตัดเย็บกางเกง-เสื้อผ้าได้อย่างมีฝีมือ น้องภรรยาคือ คุณสำเริง จำนงค์บุตร ปัจจุบันรับราชการตำรวจตระเวนชายแดนอยู่ อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี หลานคือ นางสาว เพลินพิศ จำนงค์บุตร เป็นเด็กดี แต่ยากจน ได้ส่งไปเรียนที่โรงเรียนวังไกลกังวลหัวหิน จบแล้วได้โควต้ามาเรียนที่สถาบันราชมงคลกรุงเทพ ปัจจุบันจบปริญญาตรี มีงานทำแล้ว

บุตรชาย คือ คุณอภิชาติ อินทฤทธิ์ ในชั้นต้นคิดว่าคงจะส่งลูกเรียนได้เพียงแค่ ปวส. เพราะประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ แต่ก็สามารถเรียนต่อได้จนจบปริญญาตรี ปัจจุบันเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ จังหวัดขอนแก่นในวันหยุดคุณอภิชาติจะไปปฏิบัติธรรมหรือช่วยงานท่านพระครูสมุห์ธีรวัฒน์ ฐานุตตโร แห่งศูนย์ปฏิบัติธรรมสวนเวฬุวัน จอนแก่น

เด็กจากวัดสระแก้ว คือ คุณสถิตย์ มีพิมพ์ ปัจจุบันรับราชการตำรวจอยู่ที่ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี

ตามที่กระผมได้กราบเรียนมานี้ เป็นส่วนหนึ่งของสมาชิกในครอบครัว ที่ได้มารับพระกัมมัฏฐาน จากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๓๕ ถึงปี พ.ศ. ๒๕๔๒ รวมเวลาโดยประมาณ ๗ ปี ซึ่งแต่ละท่านที่กล่าวมานี้ในอดีตยังไม่รู้ว่าดำเนินชีวิตไปในทิศทางใด แต่ปัจจุบันถือว่าทุกท่านได้ประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิตพอสมควรแก่ฐานะและภูมิปัญญาของตน

สำหรับส่วนตัวกระผม ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๓๗ ได้ย้ายหน้าที่การงานจาก อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี มาอยู่ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ทำให้จิตใจว้าวุ่นมา บางครั้งควบคุมอารมณ์ไม่ได้ มีความทุกข์มาก เวลาปฏิบัติธรรม จะพบสิ่งอัศจรรย์แปลกๆ หลายครั้ง มีอยู่ครั้งหนึ่ง เมื่อพบสิ่งอัศจรรย์ แล้วรีบเดินทางไปกราบนมัสการเรียนถาม พระเดชพระคุณหลวงพ่อในทันที ได้รับคำตอบจากพระเดชพระคุณหลวงพ่ออย่างซาบซึ้งใจ ไม่มีที่เปรียบปานได้

ช่วงที่กระผมมีความทุกข์มากได้ไปที่วัดเขาวงษ์ ตำบล ช่องแค อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อปฏิบัติธรรม(เพราะห่างจากที่ทำงานไม่มากนัก) โดยมีพระครูนิยมศิริทัต (เจ้าอาวาสวัดเขาวงษ์) คอยช่วยเหลืออุปการะ ท่านได้ให้คำแนะนำเพิ่มเติมว่า เมื่อฝึกใช้สติควบคุมจิตไม่ค่อยได้ผลเท่าที่ควร น่าจะเรียนพระปริยัติธรรมไปด้วย เมื่อจิตมั่นคงเวลาใดจึงปฏิบัติพระกัมมัฏฐานควบคู่กันไป กระผมจึงน้อมรับฟังคำแนะนำขอท่านด้วยความเคารพจากนั้นกระผมเริ่มเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๓๘ สอบในสนามหลวงปี พ.ศ.๒๕๓๙ ได้ธรรมศึกษาชั้นตรี ปี พ.ศ. ๒๕๔๐ สอบได้ธรรมศึกษาชั้นโท และในปี พ.ศ.๒๕๔๑ สอบได้ธรรมศึกษาชั้นเอก

ผลจากการที่กระผมเรียนธรรมศึกษาเอกจบแล้ว ทำให้ซาบซึ้งในสำนักเรียนทุกสำนัก และสำนักสอบธรรม ซึ่งเป็นผู้ที่จะสืบทอดพระพุทธศาสนา พระปริยัติธรรมให้เจริญรุ่งเรืองสืบทอดต่อไป

แต่สิ่งที่ประทับใจมากที่สุด คือ วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี โดยพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชสุทธิญาณมงคล ซึ่งอยู่ในฐานะผู้อำนวยการสอนพระกัมมัฏฐาน

การสอนก็ดี การเรียนก็ดี เรื่องพระกัมมัฏฐาน มิใช่เรื่องง่าย อาจารย์ผู้สอนต้องมีภูมิปัญญาและจิตวิทยาในการสอน ผู้เรียนต้องมีความอดทนเข้มแข็งอย่างยิ่ง แต่เป็นเรื่องที่สามารถเรียนได้

พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ใช้พลังปัญญาบารมี ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย สามารถเรียนได้ทุกเพศ ทุกวัย ไม่ว่าจะเป็นวัยเด็ก วัยรุ่นหนุ่มสาว วัยกลางคน และวัยสูงอายุ เมื่อเรียนพระกัมมัฏฐานจากท่านแล้วนำไปปฏิบัติ สามารถทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จไปแล้วมากมาย หาดูหลักฐานได้จากหนังสือกฎแห่งกรรม ธรรมปฏิบัติ ตั้งแต่เล่ม ๑ เป็นต้นไป

พระเดชพระคุณหลวงพ่อ เคยสอนให้ทุกท่านที่มีปัญหาชีวิต สวดพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ พาหุงมหากา แล้วสวดพระพุทธคุณมากกว่าอายุ ๑ จบ แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศล จากเหตุร้ายจะกลายเป็นดี จากดีจะเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น กระผมขอยืนยันว่าอานุภาพจากการสวดนี้มีจริง และสามารถช่วยเหลือเป็นที่พึ่งได้ กระผมขอเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของกระผม ดังนี้

เด็กชาย โสฬส อินทฤทธิ์ อายุ ๑๓ ปี เป็นบุตรคนที่ ๖ ของกระผม เรียนอยู่ชั้น ม.๑ โรงเรียนตาคลีประชาสรรค์ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ( เคยถ่ายภาพร่วมกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ อยู่ในหนังสือ กฎแห่งกรรม ธรรมปฏิบัติ เล่ม ๘ หน้า ๗๕ )

เมื่อวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๔๒ นางหนูจร (เป็นคุณแม่ของ เด็กชายโสฬส ) ป่วยเป็นโรคลมชักอยู่บ่อยๆ ลูกจึงนำไปตรวจที่ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ คุณหมอตรวจแล้วพบเนื้องอกในสมองจำเป็นต้องผ่าตัดในทันที หลังการผ่าตัดแล้วอาการทรุดลงจนแทบหมดโอกาส หลานๆ ได้เตรียมการจองศาลา ๖ วัดธาตุทองไว้เป็นที่เรียบร้อย

ทางญาติจึงส่งข่าวให้กระผมและ เด็กชาย โสฬส ทราบ เด็กชาย โสฬส เสียใจร้องไห้ กระผมปล่อยให้เขาร้องไห้จนนิ่งแล้วบอก เด็กชายโสฬส ว่า การร้องไห้ช่วยอะไรไม่ได้ นอกจากยาและหมดเท่านั้น เย็นนี้ขึ้นนอนแต่หัวค่ำ กราบพระ สวดมนต์ตามหนังสือของวัดอัมพวัน ที่หลวงพ่อ จรัญสอนไว้จะสามารถทำให้แม่ถูกยาที่หมอให้ และหายป่วยได้ตามปกติ

เด็กชายโสฬส ได้นำหนังสือสวดมนต์มาอ่าน และสวดตามคำแนะนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชสุทธิญาณมงคล ทุกประการ สวดก่อนนอนทุกวันเริ่มตั้งแต่วันที่ทราบข่าวว่าแม่จะตาย ผลปรากฏว่า อาการป่วยของแม่ เด็กชายโสฬส ดีขึ้นตามลำดับ และออกจาก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ได้เมื่อวันศุกร์ที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๔๒ กระผม และเด็กชายโสฬส ลงไปเยี่ยม เห็นรอยผ่าตัดที่ศีรษะแล้วน่าใจหาย เด็กชายโสฬส ได้ตั้งสัจจะไว้ว่า เมื่อโรงเรียนปิดภาคเรียน จะมาปฏิบัติพระกัมมัฏฐานที่วัดอัมพวัน เป็นเวลา ๗ วัน เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่เจ้ากรรมนายเวรของคุณแม่

ขออัญเชิญอำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกและที่วัดอัมพวัน พร้อมทั้งบุญบารมีที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชสุทธิญาณมงคล ได้อนุเคราะห์มวลมนุษย์และสั่งสมไว้ทุกภพทุกชาติ ได้โปรดอภิบาลพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ให้มีพลานามัยแข็งแรง มีความเกษมสำราญอยู่เป็นหลักชัยของพระบวรพุทธศาสนา เป็นเนื้อนาบุญที่พึ่งอันอุดม ของพุทธศาสนิกชนผู้ใฝ่ธรรมตลอดกาลนานเทอญ