|
" วัดอัมพวัน " ชื่อวัดนี้ข้าพเจ้าได้ยินมานาน เป็นที่เลื่องลือในด้านวิปัสสนากรรมฐาน
มีการปฏิบัติที่เคร่งครัดแล้วได้ผลดีมาก
 |
ปลายปี ๒๕๔๓ ข้าพเจ้ามีปัญหาส่วนตัว ส่งผลให้สภาพจิตใจไม่ปกติ
ทำให้ตัดสินใจกระโดดจากตึกสูง ๙ ชั้น ต้องผ่าตัดสมอง ใช้เวลารักษาตัวนาน
หลังจากที่ข้าพเจ้ารักษาตัวจากอาการป่วยจนกระทั่งหายเป็นปกติ
สามารถกลับมาปฏิบัติงานได้แต่ต้องกินยาบำรุงสมองตลอด ในด้านจิตใจนั้นยังไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้
โมโหร้าย หงุดหงิดง่าย |
๒๗ เมษายน ๒๕๔๔ ข้าพเจ้าได้ไปที่วัดอัมพวัน เป็นครั้งแรก
โดยตั้งใจจะไปทำบุญปล่อยนกปล่อยปลา แต่ที่วัดไม่มีให้ปล่อย ข้าพเจ้าจึงเดินเที่ยวรอบๆ
วัด เห็นผู้มาปฏิบัติธรรมจำนวนมาก และข้าพเจ้าได้พบหลวงพ่อ และทำบุญกับหลวงพ่อ
หลวงพ่อได้แจกหนังสือที่ระลึกงานฌาปนกิจศพมารดาหลวงพ่อ ข้าพเจ้าได้อื่นหนังสือที่หลวงพ่อแจกจึงทำให้ทราบที่มาของบทสวดมนต์
พาหุงมหากา
จนกระทั่งต้นเดือน กรกฎาคม ๒๕๔๕ ข้าพเจ้าได้ไปร่วมงานศพมารดาเพื่อนร่วมงาน
และได้พบกับคุณอ้วน ซึ่งเป็นพี่สาวของเพื่อนร่วมงาน ข้าพเจ้าได้พูดคุยกันถึงวัดอัมพวัน
ข้าพเจ้าได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้คุณอ้วนฟัง คุณอ้วนได้แนะนำให้ไปปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวัน
และได้เล่าเรื่องการปฏิบัติฯ ที่วัดอัมพวันให้ฟังเพราะพี่อ้วนเคยไปปฏิบัติมาแล้ว
หลังจากได้ฟังคำบอกเล่าของคุณอ้วน ทำให้ข้าพเจ้าอยากไปวัดอัมพวันมาก
และตั้งใจว่าเดือนนี้ข้าพเจ้าต้องไปวัด ให้ได้ จึงได้ชวนเพื่อนร่วมงานอีกคนไปด้วยกันในวันที่
๑๗ - ๑๙ ก.ค. ๒๕๔๕ |
เมื่อถึงวันศุกร์ที่ ๑๗ ก.ค. ๒๕๔๕ ข้าพเจ้ากับเพื่อนได้เดินทางไปถึงวัดประมาณ
๕ โมงเย็น เมื่อลงทะเบียนเปลี่ยนชุดเป็นชุดขาวเสร็จ ก็ไปนั่งรอที่อาคารภาวนา
๑ จนถึงเวลา ๖ โมงเย็น ได้พบกับพระครูธเนศ ท่านได้สอนวิธีปฏิบัติกรรมฐานเบื้องต้น
ท่านได้เล่าให้ฟังว่าท่านหายป่วยจากโรคภูมิแพ้เรื้อรัง เพราะท่านปฏิบัติกรรมฐาน
ซึ่งทำให้ข้าพเจ้าสนใจมากยิ่งขึ้น จึงตั้งใจปฏิบัติเต็มที่ ในช่วงเย็นของวันเสาร์
หลวงพ่อจรัญได้เทศน์ สอนผู้มาปฏิบัติ ข้าพเจ้าคิดคำถามในใจที่ต้องการถามหลวงพ่อ
ในขณะที่หลวงพ่อท่านเทศน์สอนผู้มาปฏิบัติธรรมอยู่นั้น ได้กล่าวถึงปัญหาของข้าพเจ้าโดยที่ข้าพเจ้าไม่ได้ซักถามแต่อย่างใด
ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกศรัทธาในการหยั่งรู้ของหลวงพ่อ เมื่อฟังเทศน์แล้วข้าพเจ้ารู้สึกสบายใจมาก
 |
หลังจากกลับจากวัด ข้าพเจ้าก็สวดมนต์ บทพุทธคุณ พาหุงมหากา
เรื่อยมา พร้อมกับได้อ่านหนังสือ กฎแห่งกรรม และสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
ทำให้ข้าพเจ้ามีความเชื่อว่าเหตุการณ์ที่ข้าพเจ้ารอดตายจากการกระทำครั้งนั้น
คงมีบุญเก่าของข้าพเจ้าช่วยไว้ แต่รอดตายมาได้ก็ต้องใช้กรรมต่อ
และตั้งใจไว้ว่าจะพยายามหาเวลาว่างปฏิบัติธรรม เพื่อให้ชีวิตที่เหลืออยู่ของข้าพเจ้าประสบความสำเร็จ
|
จากการสังเกตของข้าพเจ้าหลังจากที่ได้มาปฏิบัติธรรมเมื่อกลับไปแล้ว
ทำให้ข้าพเจ้ามีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นเครียดน้อยลง ยิ้มง่าย มีผลทำให้การงานดีขึ้น
(ข้าพเจ้าได้รับการเสนอ ๒ ชั้น ซึ่งไม่เคยได้รับมาก่อน) ทำให้การมองปัญหาต่างๆ
ได้อีกหลายมุมจึงสามารถแก้ไขปัญหาได้ ซึ่งก่อนที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ปฏิบัติจะมองปัญหาไม่เหมือนปัจจุบัน
ทำให้ข้าพเจ้าเชื่อว่าการที่ได้ปฏิบัติธรรม มีผลต่อการดำเนินชีวิตในทางที่ดี
สุดท้ายนี้ ท่านผู้ใดที่ได้อ่านเรื่องราวของข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าอยากชักชวนผู้ที่ยังไม่ได้เข้ารับการอบรมกรรมฐานให้เข้ารับการฝึกปฏิบัติ
เพราะข้าพเจ้าได้รับผลดีกับตัวของข้าพเจ้าเอง
|