เมื่อแบ่งของคนละครึ่งแล้ว ปัญหาที่ตามมาอีกก็คือ เขาเรียกร้องค่าถอนชื่อในการเซ็นสัญญาเช่าร่วมกัน ดิฉันไม่ยอม (แต่ถ้าเป็นตอนนี้ที่ดิฉันปฏิบัติกรรมฐานแล้วจะให้ไปเลยเรามีกรรมต่อกัน) ตอนนั้นดิฉันไม่ยอมเพราะเขาเรียกมากเกินไปเขาเรียก ห้าแสน ดิฉันให้เขาไปฟ้องร้องเอา เป็นความอยู่ ๑ ปี ทนายของดิฉันไม่ซื่อกับดิฉัน ดิฉันหาเงินมาลงทุน ๙๐ เปอร์เซ็นต์ หุ้นส่วน ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ศาลตัดสินให้ดิฉันเลือกจะเอาร้านหรือจะเอาเงิน ดิฉันเลิกเอาเงิน แต่ดิฉันได้ครึ่งเดียวจากที่เขาเรียกร้องเอากับดิฉัน เพราะทนายไม่ซื่อกับดิฉัน

ต่อรองราคาจะเอาบ้านเข้าธนาคารก็ตกลงกันไม่ได้ (ลูกบุญธรรมของดิฉัน) ขอเขา ห้าแสน เพราะสองแสนปรับปรุงร้านใหม่ไม่พอ เจ้าของบ้านก็ไม่ยอม เขาบอกจะรอให้หมดสัญญา ช่วงนี้ดิฉันมีความทุกข์ที่สุดไม่ทราบจะทำอย่างไรแก้ปัญหาไม่ได้ บุญของดิฉันทำให้นึกถึงคุณพานิช ร้านโชคดีวิริยะ เข้าของร้านขายโทรศัพท์มือถือ ซึ่งสองปีที่แล้วเคยได้คุยกันและได้ชวนดิฉันให้ปฏิบัติธรรมฐานพอไม่มีความทุกข์ก็ไม่เห็นความสำคัญอ้างสารพัดจะอ้างแต่พอมีความทุกข์ก็มาหาให้เขาพาไป ทำให้ดิฉันนึกถึงและอยากจะบอกท่านที่ได้อ่านเรื่องของดิฉันได้โปรดทราบถ้าเราไป ทำความดีไม่ต้องรอเวลา รีบทำก่อนจะสายไปหากเราปฏิบัติกรรมฐานในระหว่างที่เราไม่มีปัญหา ปัญหาก็จะไม่เกิดและจะมีความสุขยิ่งๆ ไป ถ้ารอให้ปัญหาเกิดแล้วค่อยมาอย่างดิฉันนี้บางท่าน อาจจะไม่มีโอกาสและไม่โชคดีอย่างดิฉัน เพราะโอกาสไม่ได้มีเหมือนกันทุกคน อย่างน้อยเราก็ได้กรรมฐานไว้ปฏิบัติ แม้ไม่มีความทุกข์ยิ่งได้บุญเพราะเท่ากับว่าความตั้งใจจริง จะได้ส่งผลให้เราพบความสุขเมื่อยังมีชีวิต และเมื่อวาระสุดท้ายที่ทุกคนจะต้องพบ ก็จะมีสติคิดถึงสิ่งที่ถูกต้องอย่างเป็นสุข ในเช้าเวลาประมาณ ๗ โมงเช้า ดิฉันได้ไปหาคุณพานิชที่บ้าน เป็นเวลาที่คุณพานิชเพิ่งออกจากการปฏิบัติกรรมฐาน เมื่อทักทายกันแล้วก็ได้เล่าเรื่องความทุกข์ที่เจ้าของบ้านเขาจะเอาบ้านคืนดิฉันก็ตบแต่งร้านไปมาก และจะหาที่ใหม่ลำบาก เงินต้องตบแต่งร้านใหม่และเรื่องต่างๆ อีกมากมาย คุณพานิชก็ดีเหลือเกินฟังดิฉันเล่าจนจบ แล้วก็ปลอบใจบอกดิฉันว่าปัญหามีไว้ให้แก้ไม่ใช่มีไว้ให้ทุกข์ ก่อนแก้เราต้องมีสติ และใช้ปัญญา และต้องตั้งใจจริงไม่ใช่ทำเพื่อหวังผล เช่นเราทำบุญห้าบาทแต่ขอให้ถูกสลากรางวัลที่ หนึ่ง ค้ากำไรเกินควร และการปฏิบัตินั้นเราต้องช่วยตัวเองแล้วจะได้ผล ไม่ใช่ไปขอให้หลวงพ่อช่วย หลวงพ่อช่วยไม่ได้แต่หลวงพ่อสอนวิธีให้ช่วยตัวเอง ถ้าปฏิบัติได้ตามที่หลวงพ่อสอนเท่ากับเราได้ช่วยตัวเอง จะรู้ด้วยตัวเองใครๆ ก็รู้แทนเราไม่ได้ ดิฉันบอกกับคุณพานิช ว่าต้องการจะไปกราบนมัสการหลวงพ่อจรัญ และปฏิบัติกรรมฐานสัก ๗ วัน ๗ คืน คุณพานิช ก็กำหนดวันพาดิฉันไปกับเพื่อนๆ กลุ่มประจวบ และพาดิฉันไปกราบนมัสการหลวงพ่อไม่ทันจะได้พูดอะไรเพราะหลวงพ่อมีกิจต้องรีบไป เมื่อกลับออกมาก็มาลงทะเบียนปฏิบัติตามขั้นตอนเพื่อรอการปฏิบัติกรรมฐาน ดิฉันได้ตั้งใจปฏิบัติขอบารมีหลวงพ่อให้มีความอดทนในการปฏิบัติกรรมฐานอย่าได้มีสิ่งใดๆ มาขัดขวางในการปฏิบัติเลย ระหว่างปฏิบัติก็ลืมความกังวลใดๆ ทั้งสิ้นมีแต่ความสุขและสบายใจมากๆ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดการปฏิบัติก็ไม่มีอุปสรรคอะไรอยู่จนครบ ๗ วัน ๗ คืน ระหว่างปฏิบัติมีความรู้สึกเหมือนว่าไม่เคยมีความทุกข์อะไรมาก่อน มีความรู้สึกในใจว่า บ้านเช่าเขาก็ให้อยู่ไม่เอาคืนรู้สึกสบายใจ กลับจากปฏิบัติที่วัดอัมพวัน แล้วก็นำมาปฏิบัติที่บ้าน และสอนหลาน อายุ ๖ ขวบ และ ๑๑ ขวบ ได้สอนให้สวดมนต์และนั่งสมาธิเขาก็ปฏิบัติตาม ก่อนจะมาปฏิบัติกรรรมฐานลูกไม่ยอมไป เพราะเขาทำอะไรไม่เป็น ไม่ช่วยกิจการไม่ศึกษาการงานแม้แต่ลูกของเขาก็ปล่อยให้ดิฉันดูแลจัดการเรื่องอาบน้ำแต่งตัวกินข้าวจนถึงเวลาไปโรงเรียน ดิฉันกลับจากการปฏิบัติกลับมาบ้านที่หัวหิน เรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ในทางที่ดี

ทุกวันดิฉันต้องสวดมนต์เดินจงกรม ๑ ชั่วโมง นั่งสมาธิ ๑ ชั่วโมง เพราะดิฉันได้ประสบกับตัวเองว่าการปฏิบัติการรมฐานได้ให้สิ่งดีๆ กับตัวดิฉันมากมายเกิดความคาดหวัง ดิฉันขอปฏิบัติกรรมฐานตลอดไป ดิฉันเชื่อมั่นในบารมีของหลวงพ่อ เชื่อมั่นในบทสวดพาหุงมหากา โดยไม่มีความเคลือบแคลงสงสัยใดๆ