ข้าพเจ้าชื่อ นางชลธิชา ชาญวิชา สามีของข้าพเจ้า ชื่อ นายสมศักดิ์ ชาญวิชา สามีของข้าพเจ้าทำงานอยู่การรถไฟแห่งประเทศไทย ตำแหน่งผู้ช่วยนายสถานีรถไฟลพบุรี

มีเรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้นกับครอบครัวของข้าพเจ้าหลังจากก้าวแรก ที่ข้าพเจ้าเดินเข้ามาในวัดอัมพวัน เป็นเวลาเกือบ ๔ ปี ที่แล้ว ซึ่งตอนนั้นสามีของข้าพเจ้ายังไม่ได้ย้ายมารับตำแหน่งผู้ช่วยนายสถานีลพบุรี ข้าพเจ้าและครอบครัวได้มีโอกาสเข้ามาเยี่ยมชมวัดอัมพวัน โดยบังเอิญแต่ไม่ได้เจอหลวงพ่อ เพียงแต่ได้เดินชมรอบๆ วัด และไปเจอร้านหนังสือเห็นรูปหลวงพ่อจรัญ และหนังสือ สวดมนต์เล่มเล็กๆ เขียนไว้ว่า "อานิสงส์ ของการสวดพระพุทธคุณ" สามีของข้าพเจ้าก็หยิบติดมือมาประมาณ ๓-๔ เล่ม หลังจากนั้นสามีของข้าพเจ้าก็นำมาเปิดอ่านและปฏิบัติตามหนังสือก่อนนอน และตอนเช้าก่อนไปทำงานทุกวัน สำหรับข้าพเจ้าก็ไม่ได้สนใจอะไร เพียงแต่รับรู้ว่าสามีของข้าพเจ้าบ่นพึมพำอะไรทุกๆ เช้า เป็นภาษาบาลี ซึ่งข้าพเจ้าก็ไม่เข้าใจ และต่อมาก็ได้มีโอกาส ไปวัดอัมพวัน อีกหลายๆ ครั้ง แต่ไม่เคยพบหลวงพ่อ เพียงแต่ได้ไปกราบไหว้สิ่งศักดิ์ ในวัดอัมพวันเท่านั้น แต่ทั้งสองแห่งที่ข้าพเจ้าไม่ได้ไปกราบ คือ องค์พระประธานในโบสถ์ และหลวงพ่อเทพนิมิต ซึ่งข้าพเจ้าเดินไม่ทั่วและไม่ทราบว่าองค์หลวงพ่อเทพนิมิต ประดิษฐานอยู่ที่ไหน สำหรับองค์พระประธานในโบสถ์ นั้น ข้าพเจ้าเข้ามาในวัดอัมพวันทีไร เผอิญ โบสถ์ไม่เปิดสักครั้งเลย ไม่มีโอกาสเข้าไปกราบพระองค์ท่าน นี่คือเรื่องราว และแรงบันดาลใจที่ข้าพเจ้าต้องเขียนมาลงในธรรมปฏิบัติ

หลังจากนั้นข้าพเจ้าจะมาวัดอัมพวันบ่อยๆ ถ้ามีเวลาและโอกาส พร้อมทั้งไม่ลืมสวดมนต์ถ้ามีเวลาพอ มีอยู่คืนหนึ่งตรงกับวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๕ ซึ่งรุ่งเช้าจะเป็นวันเกิดของหลวงพ่อ หลังจากที่ข้าพเจ้าไหว้พระสวดมนต์เสร็จแล้วข้าพเจ้ามีอาการนอนไม่หลับกระสับกระส่าย และในขณะครึ่งหลับครึ่งตื่นนั้น ในมโนภาพของข้าพเจ้าเหมือนไม่ได้ฝัน แต่นอนหลับตาในความมืด ข้าพเจ้าได้นิมิตเห็นพระประธานในโบสถ์ วัดอัมพวัน สีเหลืองอร่าม ตรงกลางองค์พระมีแสงสว่างส่องมาที่ตัวของข้าพเจ้า ในขณะเดียวกันก็มีภาพพระพุทธรูปอีกองค์หนึ่ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายทำด้วยศิลาสมัยโบราณมีแต่เศียร ผุดขึ้นมาจากองค์พระประธานที่มีแสงสว่างมาที่ตัวของข้าพเจ้า รู้สึกเย็นวาบและต่อมาข้าพเจ้าเห็นบทสวดมนต์พาหุงมหากาลอยขึ้นมาตรงหน้าพร้อมภาพของ หลวงพ่อจรัญ แล้วพลันหายไป ตื่นขึ้นมาถามตัวเองว่าหลับไปหรือเปล่า

เช้าวันรุ่งขึ้นข้าพเจ้ามาวัดอัมพวัน แต่เช้าตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้ได้พบหลวงพ่อและได้มีโอกาสเล่าความฝันให้หลวงพ่อฟังว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าพบเจอมานั้น คืออะไร เป็นจริง ดั่งความตั้งใจ ข้าพเจ้าได้มีโอกาส กราบนมัสการอยู่เบื้องหน้าหลวงพ่ออย่างใกล้ชิด และเล่าความฝันให้ท่านฟัง ท่านมีเมตตาตอบว่า ไม่ใช่สิ่งที่ข้าพเจ้าฟุ้งซ่านไป เพราะความเมตตาที่เรามีและอานิสงส์ของการสวดพาหุงมหากา บ้านไหนที่มีแต่เมตตาแสงสว่างแห่งปัญญาก็จะไปลงที่บ้านนั้น เป็นความซาบซึ้งใจอย่างเหลือเกิน หลวงพ่อให้ข้อคิดทางธรรมไว้หลายเรื่องพร้อมทั้งแนะนำให้ข้าพเจ้ามารับพระกรรมฐาน แล้วชีวิตจะมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง ข้าพเจ้ารับคำพร้อมนำมาปฏิบัติ หลังจากนั้นอีก ๒ อาทิตย์ ข้าพเจ้าตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ ตัดทุกสิ่งทุกอย่างจากทางบ้านเพื่อมาขอรับพระกรรมฐานในวันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

อานิสงส์ของความตั้งใจจริงข้าพเจ้าปฏิบัติธรรมได้ อยู่ได้ ไม่เหนื่อย ไม่หิว ไม่ง่วง ทั้งๆ ที่ไม่เคยอดข้าวเย็น ไม่เคยนอนตื่นเช้า ยิ่งกว่านั้น ๒ คืนข้าพเจ้าไม่ได้หลับเลยเพราะอาจจะแปลกที่ทำให้นอนไม่หลับ แต่ก็แปลก ที่ไม่มีอาการเหนื่อย หรือ ง่วงแม้แต่เพียงนิดเดียว เป็นเพราะบารมีของหลวงพ่อและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดอัมพวัน เป็นแน่แท้ ที่ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกศิษย์ พระกรรมฐานของหลวงพ่อจรัญ คนหนึ่งได้โดยที่ไม่มีอุปสรรคอันใดเลย

หลังจากที่ข้าพเจ้ารับพระกรรมฐาน วันหนึ่งข้าพเจ้าเผอิญ ได้มีโอกาสเข้าไปร้าน "วรทัศน์" ที่ลพบุรี เพื่อที่จะไปซื้อเครื่องทำน้ำอุ่น สำหรับบ้านหลังใหม่ที่เราสองคนสร้างมาด้วยแรงกาย และแรงใจ ด้วยอานิสงส์ของการปฏิบัติธรรม ทำให้เราเจอแต่สิ่งที่ดีๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมีหลักฐานที่มั่นคง มีความเข้มแข็งทางด้านจิตใจ ทำให้เรามีพลังที่ต่อสู้กับปัญหาที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ข้าพเจ้าได้เจอกับคุณลุง นิพนธ์ นันทพงษ์ ซึ่งเป็นเข้าของร้าน ข้าพเจ้าเหลือบไปเห็น หนังสือสวดมนต์พาหุง มหากาที่โต๊ะก็เลยถามคุณลุงว่าเป็นศิษย์ของหลวงพ่อจรัญ หรือ คุณลุงตอบว่าใช่ ข้าพเจ้าก็เลยถือโอกาสคุย เรื่องข้าพเจ้าได้เข้าไปปฏิบัติธรรม และฝันเห็นหลวงพ่อพระพุทธรูปที่มีแต่เศียร คุณลุงจึงเล่าประวัติความเป็นมาให้ฟังว่า คุณลุงเคยไปสร้างหลวงพ่อเทพนิมิตไว้ที่วัดอัมพวัน คุณลุงนิพนธ์จึงได้แนะนำภรรยาของคุณลุง คือ คุณป้าอุ่นเรือน ให้ได้รู้จัก และหลังจากที่ได้พูดคุยกับคุณป้า อุ่นเรือน มีความรู้สึกว่า อบอุ่นมาก คุณป้าจะคุยเรื่องหลวงพ่อให้ฟัง ซึ่งข้าพเจ้าก็ชอบฟัง ไม่มีวันเบื่อ และศรัทธาในตัวของหลวงพ่อยิ่งๆ ขึ้นไป และพร้อมกันนี้คุณป้ายังแนะนำให้ข้าพเจ้ารู้จักญาติทางธรรมอีกคนหนึ่งชื่อ คุณป้าเสนอ ซึ่งคุณป้าเสนอจะเป็นคนใจดีมาก ทุกครั้งที่เจอคุณป้าเสนอ คุณป้าจะแนะนำในทางที่ดีๆ และให้ความสะดวกทุกอย่าง ในขณะที่ข้าพเจ้ามาภายในวัด ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกอบอุ่นใจอย่างสุดซึ้งที่เจอกับกัลยาณมิตรที่ดีๆ ที่เป็นเพราะเมตตาบารมีของหลวงพ่อจรัญ ดลบันดาลมาให้เจอ นี่คือผลของการปฏิบัติธรรมจะพบเจอแต่สิ่งที่ดีๆ ในชีวิต ประสบความสำเร็จในชีวิต ในหน้าที่การงาน เจอกัลยาณมิตรที่ดีๆ