"หลวงพ่อเจ้าขา…แผ่เมตตาให้ลูกด้วยเถิดเจ้าค่ะ..." เป็นประโยคที่ข้าพเจ้ามักใช้อยู่ในใจเป็นประจำ เมื่อน้อมระลึกนึกถึงหลวงพ่อ และคำบางคำที่หลวงพ่อท่านชอบพูด เวลาท่านเทศน์ข้าพเจ้าชอบมาก ดังนั้นเมื่อระลึกถึงหลวงพ่อครั้งใด ข้าพเจ้ามักจะน้อมกระแสจิตเพื่อรับเมตตาจากท่านทุกครั้ง

ข้าพเจ้าได้มาปฏิบัติธรรมครั้งแรกที่วัดอัมพวัน เมื่อปี ๒๕๔๘ ในปี ๒๕๔๒ ข้าพเจ้าได้มาปฏิบัติอีก กับพี่สาวทั้ง ๔ คน และหลานอีก ๑ คน เพื่ออุทิศให้แม่อายุ ๘๗ ปี ของข้าพเจ้า ในการปฏิบัติธรรมทุกครั้ง ข้าพเจ้าและพี่สาวมีความเพียรพยายามอย่างมาก

ปี ๒๕๔๓ ข้าพเจ้าได้ตัดสินใจทำผลงานวิชาการเพื่อขอกำหนดตำแหน่งให้สูงขึ้น ปีนั้นข้าพเจ้ามาปฏิบัติธรรม ๓ ครั้ง คือเดือนสิงหาคม ตุลาคม และเมษายน ครั้งแรกๆไม่บังเกิดผลเลย จึงตั้งใจว่าต่อไปนี้ถ้าเป็นอะไรที่ควรจะทำก็ต้องจัดการ ไม่ผลััดวันประกันพรุ่ง เช่นเมื่อเดินอยู่ในวัดเห็นมูลสุนัขถ่ายไว้ก็จะเก็บทิ้งทันที เพื่อไม่ให้พระภิกษุและผู้ปฏิบัติธรรมเปรอะเปื้อน เป็นอุปสรรคขัดขวางในการปฏิบัติธรรม เมื่อล้างห้องน้ำก็จะจัดการที่รองเศษผงที่ท่อน้ำทิ้งให้สะอาดไม่ให้มีแม้เศษผมติดอยู่เพื่อให้น้ำไหลสะดวก บางครั้งเห็นมูลสุนัขที่มีผู้เอากระดาษหนังสือพิมพ์ปิด ก็จะจัดการทันทีด้วยความอยากทำให้สะอาดเท่านั้น ก่อนการปฏิบัติธรรมภาคเช้าตี ๔ ข้าพเจ้าก็จะนำถังขยะบนตึกไปเทก่อนให้สะอาด

ประสบการณ์การปฏิบัติธรรมที่ทำให้ข้าพเจ้าระลึกวิบากกรรรมได้ในขณะเดินจงกรมและนั่งสมาธิ มีดังต่อไปนี้

1. ข้าพเจ้าเจ็บปวดทรมานที่ขาทั้งสองมากจนแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้นึกได้ว่าเมื่อสมัยเด็กๆอยู่บ้านนอก ข้าพเจ้ากับเพื่อนๆพากันไปงัดก้อนดินที่แตกหลังวัด จะมีกบตัวเล็กๆซุกอยู่กระโดออกมามากมาย จับได้ก็หักขาใส่ข้องเกือบเต็ม แล้วเอาไปทำอะไรก็จำไม่ได้ รู้แต่ว่าสนุกมาก ใครหากบได้มากก็ถือว่าเก่ง หลังการปฏิบัติทุกครั้ง ข้าพเจ้าจึงขออโหสิกรรมกบ และตั้งใจว่าไม่ขอกินกบตลอดชีวิต แม้เวลานี้ความเจ็บปวดก็ยังมีอยู่
2. ขณะเดินจงกรม เมื่อข้าพเจ้าจะเหยียบหนอที่พื้นปวดฝ่าเท้าทั้ง ๒ เท้า อย่างมาก แทบจะเอาเท้าวางบนพื้นไม่ได้ ปวดถึงกระดูกฝ่าเท้า ทรมานมาก ก็คิดหนอ คิดหนอ ทำให้ระลึกได้ว่าตอนเด็กๆ ข้าพเจ้าเป็นลูกคนสุดท้องไว้ผมจุกด้วย ซุกซนมาก ได้เด็ดหนามของไม้ป่าชนิดหนึ่ง มีหนามยาวประมาณ ๑-๒ นิ้ว เอามาปักตามทางเดินที่เป็นดินทรายแล้วกลบไว้ เมื่อแม่ค้าหาบขายของจากตลาดเหยียบเข้าก็เจ็บปวดร้องโอดโอย ด่าสาปแช่ง ข้าพเจ้าและเพื่อนก็หัวเราะชอบใจอย่างสนุกสนาน เมื่อข้าพเจ้าเห็นเหตุการณ์นั้น ได้ขออโหสิกรรม ทำให้หายปวดฝ่าเท้า และเดินจงกรมได้ต่อไป
3. ข้าพเจ้าปวดต้นแขนซ้ายเป็นอย่างมาก คนอื่นเมื่อเขาเจ็บปวดจะเกิดอาการร้อน แต่แขนซ้ายของข้าพเจ้าเวลาปวดหรือชาจะปวดแบบเย็นยะเยือก เหมือนแขนถูกแช่อยู่ในช่องแช่แข็งในตู้เย็น เย็นแขนจนต้องทุบๆและนวดทรมานมาก ต้องใช้น้ำมันเหลืองนวดให้แขนออกร้อนๆหรือเอากระเป๋าน้ำร้อนทับให้หายเย็น ระลึกได้ว่า แม่ของข้าพเจ้าชอบทานน้ำพริกแมงดา เมื่อข้าพเจ้าซื้อมาก็ไม่กล้าฆ่า แต่เอาไปแช่ไว้ในตู้เย็น ๑-๒ อาทิตย์ให้ตาย แต่ก็ไม่ตายเอามาคั่วใส่กระทะเป็นๆจนกว่ามันจะตาย แล้วก็เอาไปตำน้ำพริก ข้าพเจ้าก็ขออโหสิกรรมแมงดา ขอให้ข้าพเจ้าหายจากอาการปวดเย็นที่แขนด้วยเถิด ข้าพเจ้าจะไม่ทำอีก
4. ข้าพเจ้าเดินจงกรม ข้าพเจ้ามีอาการปวดแสบปวดร้อนบริเวณใบหน้า คอ และลำตัวส่วนบน เหมือนมีเข็มมาทิ่มแทงเป็นร้อยๆพันๆเล่ม ทรมานและเป็นอุปสรรคมาก ต้องเอาผ้าสไบลูบใบหน้าตลอดเวลา ถามพี่ๆก็ไม่มีใครเป็นทำให้ระลึกได้ว่าตอนทำกับข้าว ได้ปลามาแล้วข้าพเจ้าไม่กล้าฆ่าปลา เป็นปลาเล็กปลาน้อยก็เทลงกระทะร้อนๆเสียงดังฉ่า ปลาต้องตายทั้งเป็น และเมื่อทำปลาช่อนแป๊ะซะก็ทำปลาแต่ไม่ตายสนิท ใส่ลงในน้ำซุปร้อนๆเดือดๆ ปลาก็ดิ้นจนน้ำร้อนกระเซ็น ครั้งหนึ่งได้กุ้งฝอยสดๆมาทำกุ้งเต้นก็ตำพริกสดซอยหอมบีบมะนาวน้ำปลาคลุกเคล้ากัน กุ้งก็กระโดดไปมา มันคงทรมานและปวดแสบปวดร้อนมาก ข้าพเจ้าก็ขออโหสิกรรมปลา กุ้ง และสัตว์ทั้งหลาย จะไม่ทำอีกตลอดชีวิต
5. ข้าพเจ้าเลี้ยงแมวอยู่หลายตัว เมื่อมีขึ้นเกือบ ๑o ตัว แมวก็ทำความรำคาญกระโดดถูกระถางต้นไม้ล้มระเนระนาด คิดว่าควรแบ่งเอาไปไว้บ้านพี่สาวที่สุรินทร์บ้าง เพราะเป็นบ้านขายของ มีปลาทูให้กิน สะดวกสบายกว้างขวาง ก็ช่วยกันกับสามีจับแมวใส่กระสอบปุ๋ยมัดไว้ใส่หลังรถ ไม่เฉลียวใจเลยว่าอากาศร้อน ไม่ได้เปิดกระสอบให้แมวหายใจ มันก็ดิ้นขลุกขลักตลอดเวลา เมื่อไปถึงสุรินทร์เปิดกระสอบออก ข้าพเจ้าแทบช็อค! สภาพของแมวแต่ละตัวที่ขาดอากาศหายใจมีเหงื่อท่วมตัว อาเจียนและอุจจาระปัสสาวะเปียกหมด ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าจะช่วยเหลืออย่างไร ในที่สุดแมวก็ตายหมด ข้าพเจ้าร้องไห้ทุกข์ใจสงสารแมวมาก ขณะนอนอยู่ที่วัดฝันเห็นแมวคอขาดกระเด็นมาต่อหน้าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงขออโหสิกรรมต่อแมว

ในการปฏิบัติธรรมระหว่างที่กำลังทำผลงานอยู่ ข้าพเจ้าตั้งจิตแน่วแน่ต่อหลวงพ่อว่า ขอให้มีสติปัญญาเขียนงานด้วยดี ไม่มีอุปสรรคขัดข้อใดๆ ในที่สุดผลงานของข้าพเจ้าก็ผ่านด้วยดี

เมื่อได้ทราบว่าหลวงพ่อท่านจำวัดน้อยมาก ไม่มีเวลาพักผ่อนเลย ท่านช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยากมาโดยตลอด ทำให้ข้าพเจ้าได้แบบอย่างจากท่านและมีกำลังใจมีความขยันในการปฏิบัติธรรมมากขึ้น

ข้าพเจ้าขอกราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ด้วยความเคารพบูชาอย่างสูงยิ่ง ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย โปรดดลบันดาลให้หลวงพ่อมีอายุยิ่งยืนนาน สุขภาพพลานามัยแข็งแรง ปราศจากทุกข์โศกโรคภัยทั้งปวงเทอญ