ปัจจุบันข้าพเจ้าอายุ ๓๒ ปี มีอาชีพรับราชการสนใจพระพุทธศาสนาตั้งแต่เด็ก รู้สึกมีความสุขและสนุกที่ได้อ่านหนังสือธรรมะ เมื่ออยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ข้าพเจ้าโชคดีที่ได้อาจารย์ประจำชั้นสนใจปฏิบัติธรรม ท่านได้สอนการทำสมาธิอย่างง่ายๆและสอนแผ่เมตตา ตอนนั้นข้าพเจ้ายังไม่มีอาจารย์สอนกรรมฐานอย่างจริงจัง ได้แต่ฝึกนั่งสมาธิจากการแนะนำของครู และจากการอ่านแล้วมาหัดเอง ต่อมาเมื่อเรียนต่อในระดับมัธยมปลาย มีอาจารย์ที่สอนวิชาพุทธศาสนาให้หัดทำสมาธิ (สมถกรรมฐาน)ในชั่วโมงวิชาพระพุทธศาสนา จนเมื่อข้าพเจ้าข้าพเจ้าอายุ ๒๒ ปีมีโอกาสเข้ารับการอบรมอานาปานสติหลักปัฏฐาน ๔ซึ่งจัดโดยชมรมพุทธของจุฬางลงกรณมหาวิทยาลัย ที่เสถียรธรรมสถาน แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต เป็นผู้จัดกิจกรรม มีการบรรยายธรรมโดย อุบาสิการัญจวน อิทรกำแหง (ตอนนั้นทานยังไม่บวชชี) ท่านสามารถบรรยายธรรมที่ลุ่มลึกให้เป็นที่เข้าใจง่าย ซึ่งนับเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ข้าพเจ้าเห็นว่า ความรู้ในพระพุทธศาสนาสิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นมีคุณค่ามหาศาล

ข้าพเจ้าเห็นว่าการอ่าน ฟัง และสนทนาธรรมะมากๆ ช่วยเพิ่มปัญญาก็จริง แต่ก็ต้องปฏิบัติกรรมฐานตามแนวสติปัฏฐาน๔ ด้วย เพื่อให้เราได้รู้แจ้งเห็นจริง ให้เกิดปัญญาผุดขึ้นในตัวเอง ดังที่หลวงพ่อจรัญท่านได้กล่าวไว้ และจะสามารถใช้แก้ปัญหาชีวิตได้ ข้าพเจ้าเป็นคนโชคดีที่ได้เกิดในเมืองไทย ได้นับถือพระพุทธศาสนา มีแม่ที่สวดมนต์อวยพรให้ทุกวัน สอนให้เป็นคนดีปูพื้นฐานความเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม มีพ่อที่สอนให้หยิ่งในศักดิ์ศรี มีอาจารย์ทางธรรมหลายท่านที่เป็นบัณฑิตมีความรอบรู้และชี้แนวทาง และที่สำคัญที่สุดคือมีอาจารย์ทางกรรมฐานเป็นพระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญ ผู้มีเมตตาจิตที่ยิ่งใหญ่ เป็นอาจารย์ทางจิตวิญญาณที่ชี้แนวทางปฏิบัติอย่างละเอียด จึงกราบอาราธนาพระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญ ได้เมตตาสอนวิปัสสนากรรมฐานให้ข้าพเจ้าและบุคคลผู้ใคร่ได้ประสบธรรมะของจริง ให้ได้บรรลุกันถ้วนหน้าเทอญ