เรื่องเชื่อมโยงมาจากหลวงพ่อเดิมพูดมาหลายครั้ง
แต่ต้องย้ำอีกหนให้ท่านทราบ พี่น้องทุกคนอย่าคิดว่ารู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม
อย่าเข้าใจผิดไม่ได้ผลคนไม่ได้คิดจะไม่มีสติปัญญา จะไร้เหตุผล
เมื่อเรากลับมาจากมันดาเร เมืองหงสาวดี แล้วก็มาเจอเครื่องบินจะตกที่ยุโรปเราก็รอดตายมาได้เพราะเหตุใด
รอดจากคอหักตาย รถชนตายเพราะเหตุใด เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว
ก็คิดได้ว่า หลวงพ่อดำเนี่ย บางคนก็บอกว่าเป็นหลวงพ่อโลกอุดร
หลวงพ่อถ้ำวัวแดง เนี่ยไม่ใช่ทั้งนั้น ท่านทั้งหลายอย่าลืม
ที่น้ำพอง ท่านพาอาตมาไปได้รับของดีมาจากขอนแก่นหลากหลายเชื่อมโยงมาจากหลวงพ่อเดิมอีกที
หลังจากที่เราคอหักแล้ว เราก็คิดว่าเราตายไปแล้ว เรายังไม่เคยสนองพระเดชพระคุณหลวงพ่อดำ
ให้เป็นชิ้นเป็นอัน เป็นหลักฐานแต่ประการใด จากที่ท่านให้คติธรรมเตือนใจว่า
โปรดทำตามพระพุทธเจ้า ว่าสร้างคนดีกว่าสร้างวัตถุ สร้างคนให้มีความรู้
สร้างคนให้มีความดีมีสติปัญญา เราก็คิดอยู่ตลอดว่า ทำอย่างไรเราถึงจะสนองพระเดชพระคุณหลวงพ่อดำได้
อยู่มาวันหนึ่ง ท่านก็บอกว่าไม่เป็นไร สัญลักษณ์ของคนดีมีปัญญา
คือ กตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณสูงสุดหามิได้ ก็ขอรวบรัดตัดใจความ
ก็ปรากฏว่ามาได้สถานที่นี้ ทำให้ของพ่อดำท่านดลบันดาล สถานที่นี้เป็นมหาขุมทรัพย์
เป็นถ้ำพญานาค ใครไม่มีบุญเข้ามาไม่ได้ ร้อนอกร้อนใจเหมือนยักษ์ถูกไฟลวกไม่ได้เลยก็พอดีนะ
จะหาที่ตรงน้ำพองก็ไม่ได้ ก็พอดีจากการดลบันดาลของหลวงพ่อดำได้บอกอาตมาว่า
มีชื่อ ดร.ลำใย อยู่จึงจะใช่สถานที่นี้ เสร็จแล้วอาจารย์บุญส่งเป็นหมอดู
ก็ติดต่อ ดร.ลำใย ก็รู้ว่ามีจิตใจศรัทธาเลื่อมใส แต่ก็ไม่ทราบว่าเลื่อมใสแค่ไหน
ก็ขอถวายที่ประเมินประมาณ ๒๒ ไร่ ในวันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ.
๒๕๓๖ ก็เอาโต๊ะมาขึงเข้าโต๊ะหนึ่ง ฟ้าเปรี้ยง เบื้องล่างพญานาคขึ้นมา
ซูง้อยังอยู่เป็นพยานได้ รุ้งกินน้ำไปสู่หนองคาย รุ้งอันนี้สำคัญ
คล้ายรุ้งพญานาคที่จะต้องเหาะเหินเดินอากาศได้ ประกาศเทพเจ้าให้ทราบโดยทั่วกัน
เปรี้ยง ๆ ๆ สามเปรี้ยงด้วยกัน เราก็มาเขียนลงในหนังสือของเราไว้ว่า
พ.ศ. ๒๕๓๗...๓๘...๓๙ ก็จะเสร็จพออบรมได้ของศูนย์นี้
พี่น้องญาติธรรมทุกคน ที่เราได้มาเจอกันทุกคนสมัครสมาน
อาตมาก็ตั้งใจมาก แล้วตรงนี้เมืองลับแล คนที่ไม่เชื่อก็คือคนที่ไม่รู้
เพราะรู้จริงถึงจะเชื่ออย่างที่อาตมาพูดให้โยมทั้งหลายได้ฟังว่า
รู้จริงนั้นหายาก รู้มากนั้นหาง่าย มันก็เกิดได้อาตมาก็ไม่ลดละ
พยายามทำต่อไป เพราะรู้ว่าเดี๋ยวก็มีคนมาช่วยเรา ทั้ง ๆ ที่งานเรามากมายเหลือเกิน
ทั้งที่เราตายก็ตายไปถึงสามครั้ง ครั้งที่คอหัก ครั้งที่พม่า
กับครั้งที่เครื่องบินจะตก แต่ผลสุดท้ายก็ทำได้ ใครมีบุญวาสนาแต่เมื่อครั้งอดีตชาติก็ขอให้เข้ามา
ลุล่วงลงตามนี้ ก็มีมาเรื่อย ๆ กระทั่งศาลาเล็ก ๆ คนไม่ค่อยมากพยายามขยายที่มาตามลำดับ
จึงสร้างศาลาใหญ่ขึ้นคือหลังปัจจุบันนะ ก็สำเร็จตามเป้าหมาย
แต่ทุกคนไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร บางคนก็สงสัยว่ามาสร้างไว้เพื่ออะไรทำไมต้องมาสร้างที่นี่
ไปสร้างที่อื่นไม่ได้หรือ อาตมานิ่งไม่พูดไม่ตอบ เพราะตอบไปเขาไม่รู้เรื่อง
เขาไม่ทราบ เขาไม่เข้าใจ แล้วอาตมาก็มาพิจารณา กุฏิที่อาตมาอยู่เป็นหลังแรก
ที่ใกล้กับปะรำ มีเต็นท์ขึงกับที่ถวายที่ในวันนั้น เริ่มต้นอาจารย์บุญส่งก็มาตามลำดับ
บางคนก็หายสาบสูญไปเลย ไม่ทราบว่าไปเหนือมาใต้แต่ประการใด
แต่เราก็ยังนึกถึงบุญคุณ เดี๋ยวเหตุการณ์ก็ผันผวนเหตุการณ์ผ่านไป
ก็เลยมีคนเข้ามาช่วยสร้างกุฏิเป็นหลังที่สอง ที่อาตมาพักอยู่ปัจจุบัน
จากนั้นได้ซื้อที่ขยายที่ต่อกันไป ได้อธิษฐานไว้ว่า
ถ้าเป็นไปได้ก็ขอให้ได้สมปรารถนา มันก็เป็นไปได้ ต่อมาอาตมาสังเกตว่า
มางานกฐินทีญาติโยมก็ตากแดดกัน เอาเต็นท์ขึงเข้า ร้อนจะตาย
ก็อุตส่าห์มานั่ง เพราะขึ้นไม่ทันคนข้างบนไอ้คนขึ้น ขึ้นไปก็ไปขวางที่
นั่งกันเต็มหมดเลย พญานาคจะขึ้นไปยังหาที่ไม่ได้ก็ต้องนั่งกรำแดดอยู่ข้างศาลา
เราเห็นเลย ก็คิดอยู่มาตลอดสามปี จะทำอย่างไรจะแก้ไขอย่างไร
จะใช้เครื่องขยายเสียงเขาก็ไม่เห็นหน้าเห็นตา ยังไม่ทันทำบุญก็กลับเลย
เพราะคนแน่นขึ้นไม่ได้ คนที่ขึ้นไม่ได้ทำบุญหรอก มาโมทนา ถึงไม่ได้ออกเงิน
ก็มาทำบุญด้วยกัน ก็คิดแก้ปัญหาว่าจะแก้ไขอย่างไร
ขนาดตัวอักษร:
เพิ่ม
ลด
ปกติ
