|
ตามปกติผมจะเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวทั้งใกล้และไกลเป็นประจำ มีบางครั้งผมเคยขับรถยนต์ชนสุนัขที่วิ่งตัดหน้า
จนได้รับบาดเจ็บขาหักก็มี ตามไปบ้างก็มี
เมื่อวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๓๖
เวลาประมาณ ๑๗.๓๐ น. ผมได้ขึ้นรถเครื่องให้หลานซ้อนท้ายไปธุระในตลาดอุทัยธานี
ขากลับก่อนจะเข้าประตูบ้าน ลูกสุนัขที่เลี้ยงไว้วิ่งออกไปนอกบ้านและตัดหน้ารถที่ผมกำลังขับขี่อยู่
ผมหยุดรถเครื่องไม่ทัน ลูกสุนัขตัวนั้นจึงถูกรถทับกลางลำตัว
เมื่อมันถูกทับแล้วยังอุตส่าห์พยายามวิ่งเข้าบ้าน แล้วมาล้มลงชักดิ้นชักงอตรงหน้าผม
คล้าย ๆ จะให้ผมช่วย สายตาของมันแสดงถึงความเจ็บปวดอย่างสาหัสสากรรจ์
มันมองดูผมจนกระทั่งมันตายไปต่อหน้า นับเป็นภาพที่สะเทือนใจไม่น้อยเลย
ผมได้รับคำสอนว่า ถ้าเราถนอมชีวิตผู้อื่นก็เสมือนถอนชีวิตเราเหมือนกัน
ผมไม่ได้เจตนา สุนัขมาตัดหน้ารถเอง |
 |
ต่อมาวันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๓๖ ผมมีธุระจะต้องนำหนังสือเชิญคณะกรรมการพุทธสมาคมจังหวัดอุทัยธานีมาประชุมประจำเดือน
จึงขึ้นรถเครื่องตระเวนไปส่งหนังสือจนครบทุกคน แล้วรีบกลับบ้านเพื่อเตรียมงานการประชุมต่อไป
ครั้นรถเครื่องของผมวิ่งมาถึงสี่แยกไฟแดงวัดสังกัสรัตนคีรี
มีรถกระบะวิ่งสวนมาอย่างรีบร้อน หักพวงมาลัยเลี้ยวขวาอย่างรวดเร็ว
เป็นจังหวะที่รถของผมกำลังวิ่งสวนมา จึงเกิดเฉี่ยวชนถูกขาขวาของผมหัก
และมีบาดแผลที่ขาอีกหลายแห่ง ผมกระเด็นลงไปกลิ้งอยู่กับถนน แต่ไม่มีส่วนอื่นใดอีกที่ได้รับอันตราย
รถเครื่องเสียหายเพียงเล็กน้อย รถยนต์ไม่เสียหายอะไรเลย ปรากฎว่าผู้ขับขี่รถยนต์เป็นผู้หญิงออกรถยนต์มาใหม่
ๆ คาดว่าชั่วโมงการขับขี่ยังมีน้อย เพราะก่อนหน้าสักวันหรือสองวันก็ปรากฎว่าขับชนเสาไฟฟ้ามาแล้ว
คนขับเขาไม่มีเจตนา แต่เป็นเพราะผมขับรถช้าเอง มีผู้นำส่งโรงพยาบาลอุทัยธานี
วันนั้นหมอกระดูกไม่อยู่ ต้องทรมานปวดอยู่อีก ๑ วัน วันรุ่งขึ้นจึงได้เข้าเฝือก
คงจะเป็นกรรมที่ขับรถชนสุนัขขาหักกระมัง
|
ก่อนจะถูกรถชนครั้งนี้ เป็นเวลาหลายวันมาแล้วที่ผมไม่มีความสบายใจ
ใจคอห่อเหี่ยวและหดหู่ เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวเป็นสิ่งที่ไม่น่าดู
เห็นผู้คนแปลกหน้าไปหมด เบื่อสังคม ดูโลกไม่สดชื่นเลย นอนก็ไม่ค่อยจะหลับ
ประเดี๋ยวก็ตื่น นอนหลับไม่ถึง ๓๐ นาทีก็ตื่นแล้ว ผมไม่ทราบว่าเป็นอะไร
จึงต้องขอพึ่งพระรัตนตรัย เข้าห้องพระสวดมนต์ ทำสมาธิ อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร
และแผ่เมตตา ทำให้นอนหลับในห้องพระนั้นได้บ้าง เป็นที่กังขาของแม่บ้านเป็นยิ่งนัก
ซักไซ้หาสาเหตุ ผมก็ไม่สามารถจะบอกได้ |
แต่ก็นับเป็นสิ่งที่แปลกมากอยู่เหมือนกัน เมื่อผมถูกรถชนแล้ว
ใจรู้สึกปลอดโปร่ง มีกำลังใจดี บอกกับบุตรภรรยาว่า อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
ผมไม่ห่วงอะไรแล้ว แม้จะพิการหรือถึงแก่ชีวิต เพราะมีอายุที่ได้ใช้มาคุ้มทุนแล้ว
อายุที่อยู่ในปัจจุบันเป็นส่วนของกำไร จึงขอให้ทุกคนทำใจให้ได้
อนึ่งผมเป็นโรคเบาหวาน ตรวจพบตั้งแต่ปี ๒๕๒๙ มีค่าน้ำตาลในโลหิต
๒๐๕ มิลลิกรัมต่อดีแอล หมดสั่งให้รับประทานยาเป็นประจำ แต่ก็ไม่ยอมลด
เข้าโรงพยาบาลครั้งนี้นอกจากรักษาโรคกระดูกหักแล้วยังต้องรักษาโรคเบาหวานอีกด้วย
เข้าโรงพยาบาลรักษาแผลเป็นเวลาได้ ๑ เดือนแล้ว บาดแผลที่ขาก็ไม่หายและมีทีท่าว่าจะติดเชื้อ
ตรวจโลหิตเบาหวานก็ไม่ยอมลด ฉายเอกซเรย์ดูกระดูก ปรากฎว่าไม่ยอดติดกันเลย
จึงสอบถาม นายแพทย์ชยันตร์ ตันวัฒนกุล
ซึ่งท่านเป็นหมอประจำตัว ว่าจะต้องถูกตัดขาหรือไม่ หมอตอบว่ามีทางเป็นไปได้ในระหว่างนี้อยู่ในเกณฑ์
๕๐% หมอจึงทำการผ่าตัดโดยนำเอาเนื้อที่สะโพกไปปะแผลที่ขาทั้ง ๓ แผล
ในระหว่างพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลครั้งนี้
ผมใช้เวลาให้หมดไปด้วยการอ่านหนังสือธรรมะ มีหนังสือของหลวงพ่อที่รวบรวมไว้
หนังสือวิปัสสนากรรมฐานของพระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทธิ
ป.ธ. ๙) วัดมหาธาตุ และของท่านอื่น ๆ อีกมาก เมื่อทราบว่ามีโอกาสที่จะถูกตัดขาทิ้งกลายเป็นคนพิการในไม่ช้านี้
ก็ระลึกถึงหลวงพ่อ ขอให้ท่านช่วยด้วย บังเกิดแรงดลใจนำหนังสืออานิสงส์ของการสวดพุทธคุณของหลวงพ่อมาทบทวน
และปฏิบัติตามทันที |
ตามปกติก่อนนอนผมก็สวดมนต์เป็นนิตย์ ตั้งจิตภาวนาเป็นประจำ
อโหสิกรรมทุกวันอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เพิ่มการสวดบทพาหุงมหากา คาถาชินบัญชร
และสวดพุทธคุณเท่าอายุเพิ่มเข้าไปอีก ผมอายุ ๖๗ ปี สวนพุทธคุณ ๖๘ จบ
จิตใจปราศจากการฟุ้งซ่านเกิดปรากฎการณ์ที่น่าสนเท่ห์ คือ แผลที่ขา
๓ แผลนั้น แผลใหญ่ ๒ แผลเนื้อที่นำมาปะนั้นติดกันดี ส่วนแผลเล็กอีกหนึ่งแผลไม่ยอมรับเนื้อใหม่
แต่แสดงอาการดีขึ้น รักษาแผลตอนนี้ใช้เวลาอีก ๑ เดือน บาดแผลใหญ่น้อยก็หาย
เมื่อไปฉายเอกซเรย์ดูอีกครั้ง ปรากฎว่ากระดูกยังไม่ยอมติด เพราะบอบช้ำมาก
มีบางส่วนหักป่นไป หมอจึงนำเข้าห้องผ่าตัดน้ำกระดูกเชิงกรานไปต่อกระดูกที่ขา
และนำเหล็กไปดามกระดูกไว้ ผ่าตัดครั้งนี้มีแผลที่ขายาว ๑๕ เซนติเมตร
และแผลที่เชิงกรานยาว ๘ เซนติเมตร พอครบ ๑๐ วัน ก็สามารถตัดไหมออกได้
บาดแผลไม่มีปัญหาแต่อย่างใดเลย ผมพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นเวลา
๙๐ วันพอดี ก็ออกมาพักฟื้นอยู่กับบ้านอีก ๒ เดือน จึงทำการผ่าตัดเอาเฝือกออก
ปัจจุบันสามารถเดินได้โดยไม่ต้องมีไม้ค้ำยืน แต่ยังคงเดินไม่ได้ดีเหมือนเก่า
หมอจึงสั่งให้ทำกายภาพบำบัดต่ออีกสักระยะหนึ่ง
 |
ผมรอดพ้นจากการถูกตัดขาทิ้งเพราะโรคเบาหวานไปได้นี้
ส่วนหนึ่งเป็นด้วย อำนาจของการสวดพุทธคุณเท่าอายุบวกหนึ่ง
และอีกส่วนหนึ่งด้วยการเอาใจใส่ดูแลของ นายแพทย์ชยันต์
ตันวัฒนกุล หมอโรคกระดูกและเป็นหมอประจำตัวของผมเป็นอย่างดีด้วย
ผมจึงขอขอบพระคุณหลวงพ่อที่แนะนำเผยแพร่หลักการสวดพุทธคุณให้ปรากฎแก่มหาชน
ขอกราบนมัสการมาด้วยความเคารพอย่างสูง ผู้ใดที่มีทุกข์เพราะโรคภัยเบียดเบียนก็ดี
ทุกข์เพราะความผิดหวังก็ดี ทุกข์เพราะประสบกับสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาก็ดี
ขอให้ลองระลึกถึงหลวงพ่อและสวดบทพุทธคุณเท่าอายุบวกหนึ่งเป็นประจำ
อาจจะได้รับผลอย่างที่ผมได้ปฏิบัติมา |
ผมได้รับทุกข์เพราะรถชนครั้งนี้ คิดว่าเป็นกรรมที่ทำไว้ตามมาให้ผล
สมดังที่พระพุทธองค์ดำรัสว่า เราทำดีก็ตาม ทำชั่วก็ตาม
เราจักเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น
กรรมเก่าเป็นของแก้ไม่ได้ เพราะแล้วไปแล้ว แต่กรรมที่จะทำใหม่
บุคคลควรละฝ่ายชั่วเสีย ทำแต่กรรมดี กิเลสนั้นเมื่อคนสำเร็จเป็นพระอรหันต์แล้วก็หมดเรื่อง
ส่วนเรื่องกรรมนั้นถึงสิ้นกิเลสเป็นพระอรหันต์แล้ว แต่ถ้ายังไม่นิพพาน
ก็ยังต้องเสวยผลของกรรมเก่า ต่อเมื่อนิพพานแล้วจึงจบเรื่องกรรม กมฺมสฺส
โกมหิ เราเป็นผู้มีกรรมเป็นของ ๆ ตน
นายยงยุทธ สาธิตานนท์
๔๔ ถ.ศรีน้ำซึม ต. อุทัยใหม่
อ.เมือง จ.อุทัยธานี ๖๑๐๐๐
โทร (๐๕๖) ๕๑๑๓๖๒
|